214 DE MAAND AUGUSTUS.
nog de kerk van het Heilige Graf genoemd en eene bedevaartplaats voor duizen-den vooral omstreeks het Paaschfeest. Maar dit mag wel gerust voor eene fabel verklaard worden dat HELENA het kruis gevonden heeft waaraan JEZUS gestorven is, benevens de werktuigen die tot zijn lijden zijn gebruikt; voorwerpen, die bijna drie eeuwen in den grond waren verborgen geweest. Onze lezeressen zullen aan dat vertelseltje zeker even weinig geloof schenken als wij. Intusschen heeft het verhaal als zoodanig dit opmerkelijke voor ons, dat er uit blijkt, hoe reeds vroeg het geestelijke karakter der christelijke godsdienst is bezoedeld geworden door dwaze, ja heidensche vereering van stoffelijke voorwerpen en overblijfselen.
Ofschoon wij het onze geachte lezeressen niet lastig willen maken met her-inneringen van oorlogsverklaringen en vredes-tractaten, zaken die zij zeker liever aan hare broeders zullen overlaten, moeten wij toch ditmaal eene uitzondering maken met den vrede, den 5den Augustus 1529 te Kamerijk gesloten tusschen FRANS I, koning van Frankrijk, en keizer KAREL V als koning van Spanje. Want dat tractaat heeft in de geschiedenis den eigenaardigen naam van “Dames-vrede,” omdat de onderhandelingen vooral zijn geleid door twee vrouwen, beide zeer ervaren in de staatsbelangen iedere van haar hof: LOUISE, hertogin-weduwe van Angonlême, moeder van den Franschen koning, en ’s keizers tante, MARGE-RETHA VAN OOSTENRIJK, hertogin-weduwe van Savoije. Wel bezien is het nog zoo geheel onvrouwelijk niet, de bemiddelende hand te bieden tot het eindigen van eenen oorlog!
Den 8sten Augustus 1675 overleed te ’s Gravenhage een der vermaardste prin-sessen uit ons vorstelijk Orangjehuis: AMALIA VAN SOLMS, weduwe van FREDERIK HENDRIK. Bij haar leven en na haren dood had zij den roem van uitstekende begaafdheden, van vorstelijke deftigheid, vereenigd met eene lieftalligheid die aller harten voor haar innam, van wijze spaarzaamheid in hare toch vorstelijke huishouding, gepaard aan de onbekrompenste weldadigheid. Het meest is tot in onze dagen haar naam bekend gebleven door het “Huis in het bosch” van ’s Gra-venhage, waar onze hooggeschatte koningin doorgaans een gedeelte van den zomer doorbrengt. Prinses AMALIA liet de groote zaal van dat, voor haar door haren echtgenoot gebouwde paleis versieren met uitmuntende schilderstukken, voorstellende de voornaamste heldenfeiten van den Prins, welke tafereelen nog worden bewonderd en waarbij ieder voorzeker denkt aan de huwelijksliefde die ze in het leven riep.
Den 17den Augustus 1720 overleed eene als geleerde schrijfster zeer vermaarde vrouw: ANNA LE FEBRE, algemeen bekend onder den naam van Madame DACIER, naar haren echtgenoot, den letterkundige ANDRÉ DACIER. Zij was eene dochter van den als geleerde vermaarden TANNEGICI LE FEBRE en werd te Saumur in het jaar 1651 geboren. Reeds als jong meisje toonde zij letterkundige bekwaam-heden opgedaan onder de leiding van haren vader en die eenen hoogleeraar tot sieraad zouden verstrekt hebben. Hare uitgaven van oude schrijvers met geleerde aanteekeningen zijn nog in achting, en hare vertaling van den Griekschen dichter HOMERUS is eene der beste overzettingen van eenig oud schrijver.