CONSTANCE CHORLEY. 183
dochter hadden aangenomen, ja indien zij hunne dochter ge-weest ware, konden zij haar niet met meer voorkomendheid, met meer liefde hebben behandeld. Wanneer CONSTANCE slechts repte van eenig middel dat haar was ingevallen, om het ver-dwenen knaapje op te sporen, werd dit terstond beproefd, al had het veel moeite in of al veroorzaakte het onkosten, ook al scheen het oogenschijnlijk slechts in eene kinderziel als van het meisje te kunnen opkomen. VALLON was haar in waarheid ten vader, EEFJE ter moeder, en CONSTANCE zou gelukkig geweest zijn, zoo het haar mogelijk ware, gelukkig te zijn zonder DUKE en zonder de angst wat er toch wel van hem geworden mogt zijn.
Voor VALLON en zijne vrouw was CONSTANCE vooral eene op hun eenzaam dorpje aangename afleiding, toen KRIS eenigen tijd daarna volgens het gemaakte en op den bewusten zondag in “Voerlui’s rust” blootgelegd plan in dienst trad bij de heeren GWYNNE en HARDELL, ten einde in hunne fabriek van land-bouwwerktuigen te worden opgeleid tot een “industrieëel” ge-lijk JAKOB VALLON het met vaderlijken trots noemde, tot een “mislukt heer met twaalf ambachten en dertien ongelukken,” zoo als HUMPHREY STANDISH met schorre stem uitschreeuwde tegen ieder die het hooren wilde.
XXIII.
Maanden aan maanden was de stand van zaken dezelfde gebleven. De VALLON’s en de STANDISH’s zagen elkander min-der dan vroeger, en als zij elkander zagen stijver dan vroeger. MARGARETHA noch haar man konden het EEFJE noch den haren vergeven, dat zij, kennelijk met grootvaders goedkeuring, KRIS zoo ver boven zijnen stand hadden opgetild. Als de eenzame echtgenooten in “Voerlui’s rust” daarover met elkander koutten, werd in ’t eerst alleen de hoogmoed van broeder JAKOB op den voorgrond geplaatst; maar hoewel echtgenooten elkander eenigen tijd kunnen ontveinzen wat er omgaat in hunne ziel, op de lange baan moet het hooge woord er uit; en toen zij eenmaal zoover waren gekomen om elkander te bekennen, dat het eigen-lijk de overlegging niet was of KRIS wagenmaker dan wel –