NIEUWE BOEKEN.
Een Engelsche roman die binnen een vrij kort tijdsverloop ten vijfden of zes-den male herdrukt werd – is ’t wonder dat wij er met nieuwsgierigheid en groote verwachting de lektuur van begonnen? Het boek in kwestie is Lady AUDLEY’S secret, bij Miss BRADDON, en werd natuurlijk ook reeds ten onzent ter vertaling aangeboden, eerstens, omdat wij aan onze engelsche naburen menig goed en degelijk werk te danken hebben, maar ten andere ook, en dit is eene treurige opmerking, omdat tegenwoordig letterlijk alles vertaald wordt, rijp en groen, gezond en ziekelijk of – erger nog. En nu na het doorlezen der beide deelen waarin Lady AUDLEY’S secret is vervat, is het ons vrij moeijelijk eene direkte uitspraak te doen, want wij kunnen noch goedkeuren noch geheel verwer- pen. Het behandelde thema is bigamie (een trouwens in den laatsten tijd naar het schijnt tamelijk gezocht onderwerp); de hoofdpersoon en hoofdschuldige was tot hiertoe gewoonlijk een man – Miss BRADDON kiest eene vrouw ter vervul-ling dier edele (?) rol. Hare karakterschildering is over ’t geheel zeer goed en ver- raadt ons eene schrijfster van meer dan gewoon talent; en daarom doet het ons dubbel leed dat zij zulk een vreemdsoortig, onvrouwelijk genre koos waarin over-drijving, ongerijmdheid, monstruositeiten, maar al te duidelijk de zucht verraden om “sensatie” te maken.
Een tweede roman van dezelfde schrijfster, eerst in dit jaar verschenen onder den titel van AURORA FLOYD behandelt tot onze verwondering en teleurstelling geheel dezelfde zaak, natuurlijk bij eene andere inkleeding en geheel verschillende karakters: Lady AUDLEY’S drijveren waren égoïsme, zinnelijkheid, zucht naar weelde en genot, AURORA FLOYD zondigde veeleer, volgens de voorstelling der schrijfster, in de onschuld haars harten (?). Wat hiervan zij, wij hopen van geen dezer beide genoemde romans dat zij ten onzent furore zullen maken als vrou-wen-lektuur, want met erkenning van menige verdienste laken wij de schrijfster waar zij met kalme koelbloedigheid toestanden schetst waarvoor eene kiesche vrouw behoort terug te schrikken, en somtijds bewoordingen gebruikt zoo naakt en hard dat zij u een blos op de wangen jagen.
Ook WILKIE COLLINS werkt terdege op effect maar de voordragt is veel kiescher en de stijl meer gesoigneerd; in elk geval kunnen soortgelijke auteurs niet in de schaduw staan van eene ELIOT wier ADAM BEDE en latere romans zeker door tal van onze lezeressen zijn gelezen en bewonderd.
In het Hoogduitsch maken steeds L. MUHLBACH voor het historisch-romanti-sche en O. WILDERMUTH voor het huiselijke genre vrij grooten opgang.