174 DE MAAND JULIJ.
heldhaftigheid het bloeddorstig monster eene doodelijke wonde toe, den 13den Julij 1793, maar boette vier dagen later hare vaderlandlievende daad met haar leven onder de valbijl der guillotine. Ik aarzel niet, in het algemeen ten nadruk-kelijkste den waan te bestrijden, dat het aan iemand, wien ook, zou vrijstaan om een ander om het leven te brengen alleen op grond dat deze een pest is der maatschappij. De straf mag in eene geregelde maatschappij alleen uitgaan van de bevoegde staatsmagt. Maar Frankrijk verkeerde destijds in eenen zoo buitenge-wonen, zoo verschikkelijken toestand, dat daar een weldaad werd wat onder andere omstandigheden eene wandaad zou zijn en het hoofd van CHARLOTTE CORDAY had eer verdiend met eene burgerkroon te worden versierd, dan te val-len op het schavot.
Den 17den Julij 1854 overleed te Mexico aan de cholera HENRIëTTE SONTAG, eene der beroemdste zangeressen van onze eeuw, die den 13den Mei 1805 te Co-blentz geboren werd en in het jaar 1829 hare hand gaf aan den graaf DE ROSSI, toen geplaatst bij de ambassade van Sardinie bij het Nederlandsche hof, later ge-zant in Rusland en Pruissen. Ofschoon de hooge stand, tot welken zij door haar huwelijk gekomen was, haar van het tooneel en uit de concertzaal had ver-wijderd, meende zij evenwel in het belang harer huiselijke omstandigheden eene kunstreis te moeten doen, en ’t was op deze, dat zij in Amerika overleed. Zui-verheid, helderheid, liefelijkheid en buigzaamheid waren de voornaamste eigen-schappen van hare stem; gemakkelijk en smaak die van hare voordragt. Bekend is het zeggen der beroemde zangeres CATALANI aangaande haar: “elle est grande dans son genre, mais son genre n’est pas grand” – het laatste niet zonder de afgunst, die de mededingster verraadt.
Den 26sten Julij 1684 overleed LUCRETIA HELENA CORNARO PISCOPIA, eene der geleerdste vrouwen van hare eeuw, althans niet achterstaande bij onze be-roemde landgenoote, haar tijdgenoot, ANNA MARIA VAN SCHURMAN. LUCRETIA was de dochter van JOHANNES BAPTISTA CORNARO en werd den 5den Junij 1646 te Venetië geboren, Reeds in hare eerste levensjaren toonde zij een sterk geheugen en een vlug oordeel, zoodat zij naauwelijks zeven jaren oud was, toen men haar in de latijnsche taal begon te onderwijzen, waarbij weldra ook de grieksche, en later de hebreeuwsche, arabische, spaansche en fransche gevoegd werden, welke zij alle kon spreken en schrijven. Ook legde zij zich toe op de wiskunde en wijs-begeerte, in welke zij den 25sten Junij 1678 te Padua onder eenen grooten toe-vloed van aanzienlijken en geleerden de doctorale waardigheid verkreeg. Zij muntte ook zeer uit in de godgeleerdheid en was lid van onderscheidene geleerde genoot-schappen in Italië. Ten einde alle aanzoeken tot een huwelijk te kunnen afwijzen en zich ongestoord aan hare letteroefeningen over te geven, trad zij in de ge-leerde kloosterorde der Benedictijnen. Een duurzaam gedenkteeken van hare bui-tengewone kundigheden heeft zij achtergelaten in hare werken, die in acht boek-deelen ten jare 1688 te Padua zijn uitgegeven.