96 CONSTANCE CHORLEY.
Het was waarlijk niet gemakkelijk die kinderlijke stem met zooveel hartstogtelijkheid die krachtige woorden te hooren uit-storten, en te blijven twijfelen aan hare waarheid; een blik op dat gelaat, waarop opregte zielenadel uitgespreid lag, bragt al-len verderen achterdocht tot zwijgen.
“CONSTANCE CHORLEY,” KRIS vergat in dit oogenblik geheel dat hij tot een kind sprak, – “ik geloof u! Ik begeer niets meer te weten en beloof u dat ik u met alles wat in mijn vermogen is zal helpen en ondersteunen.”
“Zult ge, zult ge,” en een glimlach verhelderde met magere kleine gezigtje. Nog twee malen had hij dienzelfden glimlach ge-zien: eens als zij lag onder den brandenden balk, en eens toen zij uit het raam van Voerlui’s Rust naar hem keek. Toen dacht hij dat het de weerschijn der geele crocussen was die daarop die zonderlinge aantrekkelijkheid voor hem te weeg bragt, maar nu begreep hij dat het het zonnetje van binnen was dat door de wolken heenbrak.
“Is het nu goed?” Half en half verwachtte hij weder zulk eene krachtige uiting harer dankbaarheid, maar nu knikte zij slechts, zag naar de rivier en zeide met eene zachte, bevende stem:
“Ja KRIS, ik dank u, ik ben tevreden, gelukkig!”
DUKE sprong en zong en speelde met zijn scheepje. Het dag-licht verdween en de bleeke maan begon zich te vertoonen tus-schen de boomen, en bloem en blad gaven eene liefelijke, hel-dere schaduw van zich.
Geheel in strijd met zijn woeligen aard, had KRIS twee ge- heele uren zonder bezigheid doorgebragt, en toch zij waren om-gevlogen. Nog nooit had hij zich zoo prettig gevoeld bij het lied der natuur en bij het schoone maanlicht. Was het door dat hij aan LEENTJE dacht? Misschien wel. Hij was verbaasd; zou hij ge-droomd hebben dat de kleine stille gezellin daar naast hem, om wier helder voorhoofd en bleeke wangen de schaduw der over-hangende takken speelde, zijn nichtje LEENTJE was? Hij neigde er zeer toe dit te gelooven.
En wanneer nu later in zijn droomen of in zijn waken deze schoone April-avond met de kronkelende rivier hem voor den