IEMAND DIE ZIJN GEZELSCHAP WAARD WAS. 85
“Hij is,” was onmiddellijk het antwoord, “een zeer aange-naam mensch, die zijn gezelschap ten volle waard is, vol geleerdheid en luim.”
Allen lachten, en mevrouw DE STAEL had, wat haar anders zelden of nooit gebeurde, een bok geschoten, want – de vreem-deling was doofstom.
Middel om bont tegen motten de beveiligen.
Om bont gedurende den zomer tegen motten te beveiligen, neemt men besten spiritus, werpt er een handvol gezuiverden kamfer in, benevens gestooten schillen van spaanschen peper (of dien niet bij de hand hebbende, kolokwint) en laat het zamen eenige dagen op eene zeer warme plaats staan, totdat de kamfer geheel opgelost is, waarna men het vocht door een lapje zijgt en op het bont sprenkelt, dat men vervolgens ineen- rolt en in een linnen doek wikkelt. Aldus kan men het bont jaren lang vrij van de mot houden. In Rusland bedient men zich algemeen van dit middel onder den naam van chineesch motten-tinctuur, waarvan de bontwerkers het voorschrift zeer geheim houden.
Eene Duitsche en eene Fransche.
Een Fransch blad zegt het volgende ten aanzien eener ver-gelijking tusschen eene Duitsche en eene Fransche – te op-merkelijker naarmate de bron minder vermoeden wekt van partijdigheid.
De Fransche vrouw “maakt toilet,” de Duitsche kleedt zich. De Fransche zweeft, de Duitsche gaat. De Duitsche is òf schoon, òf leelijk, de Fransche nooit bepaald het eene of het andere, maar altijd bevallig. ’t Zij de Duitsche bedaard is of opgewon-den, hare oogen staan steeds helder en haar blik is eerlijk, de Fransche heeft altijd oogen die vonken schieten als bliksemstra-len, terwijl zij zich altijd met iets anders schijnen bezig te