248 SPAANSCHE DAMES.
zigtigen zwartkanten sluijer, die langs de schouders afdaalt, zoodat de schoone vorm van haar hoofd en aangezigt, door niets wordt verbroken; dan kan men zich ligt een denkbeeld maken tot welken staat van bewondering men wordt opgevoerd, wanneer men op eene der alameda’s honderden en duizenden vrouwen ziet vereenigd.
Want de alameda is de plaats waar elke vrouw verschijnt. Ieder stad heeft dan ook hare alameda, eene ruime lommer- rijke laan, hetzij langs de zee, zoo als te Cadix, waar de palmboomen op geregelde afstanden van elkander in zekere mate stations vormen; hetzij te Valencia waar de laurierrozen eene hooge geurige heining vormen, door olmen en acacia’s tot een hechten muur gegroeid; hetzij te Madrid waar eene onaf-zienbare breede laan een uur ver zich uitstrekt; hetzij te Tarifa waar de wandelplaats herinnert aan het terras voor eene zee-badplaats, overal is men zeker een alameda te zullen aantreffen, zelfs in Alhama, of San Roche, waar de reiziger ter naauwer- nood huisvesting bekomen kan.
En op al die alameda’s verzamelt zich, zoodra de hitte van den dag geweken is, de beau monde, en vertoeft daar tot dat het laatste zonnelicht is verdwenen, ja, voor een deel zelfs, tot na middernacht. Men moet dan ook de hitte in Spanje kennen om te begrijpen welk genot zulk eene avondwandeling in de lommerrijke of door de zeelucht frissche wandelplaats op-levert. Men hijgt naar lucht, maar zoodra men zich buiten’s huis waagt, dwingt de brandende zon den wandelaar om zich weder in eene sombere kamer op te sluiten. Geen wonder dus dat men zoo-dra die zon hare kracht verloren heeft, zich naar de alameda be-geeft en daar zoo lang mogelijk vertoeft. Er zijn zitplaatsen genoeg om uit te rusten wanneer men moede is van ’t heen en weder wandelen en zoo ’t gezelschap niet bevalt, kan men er zijn roman of zijn dagblad lezen; iets waaraan de spaansche dames zich evenwel zelden of ooit schuldig maken. Voor velen toch – en dat is de keerzijde van den penning – zijn de let- ters niets anders dan aardige figuurtjes, maar zonder eenige beteekenis.
Verbeeld u eene hollandsche vrouw die niet lezen kan. Gij