196 CONSTANCE CHORLEY.
driet gedaan hebben – en die invloed was voorwaar niet ge- ring geweest – toch lag er nog altijd op dat gelaat eene na- tuurlijke bevalligheid, die het onmogelijk maakte haar aan te zien, zonder terug te denken aan de vervlogen jaren, en zich voor te stellen hoe vriendelijk en licht toen deze schaduw moest geweest zijn.
De arme CONSTANCE, die zich een meisje van omtrent haar eigen leeftijd had gedacht, liet het hoofd mismoedig zakken.
“Wie zijn zij?” vroeg “het kind” met scherpe stem, na een vlugtigen onverschilligen blik op de kinderen.
“Dat weet niemand,” antwoordde moeder CATLIN terwijl zij CONSTANCE doordringend aanzag. “SIMON DRUSLEY vond hen op de vlakte.”
“In elk geval zien zij er hongerig uit,” zei het kind en zoo sprekende nam zij al de ledige kannen van de tafel; eenige daar-van werden op luiden toon teruggeeischt, en zij vulde ze en reikte ze over op geene zeer innemende wijs en met een onge-duldigen blik op de klok.
Moeder CATLIN volgde naauwkeurig elke beweging harer doch-ter. De schuddende strook keere zich waarheen zij ging; en als, nu en dan, een der ruwe gasten toevallig eens wat vrien-delijker dan gewoonlijk zeide “dank u, jufvrouw REBECCA,” of “uwe gezondheid, jufvrouw REBECCA” dan nam het bleeke gelaat eene schrikwekkende uitdrukking van gestrengheid aan en somtijds verhief zich een dreigende vinger tegen den belee-diger. De trek van bitterheid en minachting die de smalle lippen van REBECCA deed krullen, zoo vaak hare moeder van haar sprak of haar behandelde als een kind, toonde ten volle wat droeve spotternij haar dit scheen.
Onder de gewone bezoekers van “Krijgsman’s welvaren” al waren velen hunner ongevoelig en onbeschaafd, waren er wei-nigen, zeer weinigen, die deze treurige dwaling van moeder CATLIN niet eerbiedigden; en nooit dwong haar een ruw gelach of grove scherts tot het erkennen der waarheid, die hare oogen weigerden te zien, en hare ooren te hooren – namelijk, dat hare eenmaal bloeijende dochter, de trots van haar hart, de schoonheid van het dorp, nu eene oude grijze vrouw was als