194 CONSTANCE CHORLEY.
mer voor haar dan een vreemd, daar het geen ander was dan dat van den nieuwsgierigen soldaat, die haar ’s morgens haar geld had zien tellen en wiens begeerde oogen haar den ganschen dag als een spooksel hadden vervolgd. Andermaal, en nu bijna wanhopig, zag zij op naar de waardin van “Krijgsman’s welva-ren,” die door SIMON als moeder CATLIN begroet was.
Moeder CATLIN was eene magere, beenige vrouw, buitenge-woon lang en breed, maar nu geheel gebogen van ouderdom en sterk bevende ten gevolge eener beroerte. Toch scheen zij die bouwvalligheid, die langzamerhand zich uitstrekte over geheel haar ligchaam, te willen weêrstaan, want zij hield de puntige knieën stijf tegen elkaar gedrukt, en de geele, dorre handen lagen zaamgevouwen in haren schoot. Haar gelaat was lijkkleu-rig, en te schrikwekkender, daar men het nooit zijdelings of ge-deeltelijk zien kon, maar alleen wanneer het zich geheel tot u keerde, gehuld als het was in de breede stroken eener geelachtige linnen muts.
Toen CONSTANCE haar aanzag, hief moeder CATLIN juist de kleurlooze maar nog altijd slimme en doordringende oogen op naar het bleeke gezigtje van CONSTANCE, nadat zij langen tijd gerust hadden op DUKE met zijn vogeltje. Nu, zonder een woord te uiten, strekte zij een langen bevenden vinger uit en wees naar eene stoel bij het vuur. CONSTANCE tilde haar kleinen broe- der op en droeg hem daarheen en beiden hurkten neder bij de behagelijke warmte.
Van dien oogenblik af was de stelling der kinderen veranderd: zij sidderden niet langer in de onzekerheid of het hun vergund zou zijn te blijven, dan wel of zij weder zouden worden buiten gezet in den kouden, donkeren nacht. Moeder CATLIN’S gebaar had beduid dat zij hen innam – dat zij aansprakelijk voor hen wilde zijn – daarom gevoelde het gezelschap dat het niet lan- ger noodig was hun eenige aandacht te schenken; en met alge-meen goedvinden ging het drinken, het rooken en weldra ook het praten even lustig voort als te voren.
Toch gevoelde CONSTANCE instinktmatig hoe die koude, on-derzoekende blikken van onder de gele stroken op haar geves-tigd bleven.