DER GERMAANSCHE VOLKEN. 175
den laten avond loopt de een naar den ander en wenscht geluk. Gezondheid, geluk en zegen staan natuurlijk daarbij bovenaan, vervolgens de bijzondere zaken die men naar verschillende om-standigheden het begeerlijkst acht, als: “een jonge vrijer,” “eene jeugdige vrouw,” “veel schelvissen.” Nooit echter ont-breekt “een rustig hart” wat wel de eigenaardigste en meest beteekenisvolle wensch mag heeten.
In Zweden en Noorwegen wordt al het kostbaarste dat men bezet, van zilver, porselein en kristal voor den dag gehaald om het collation op te disschen, waarvan elke bezoeker iets ge-bruiken moet.
Zeer origineel luidt de nieuwjaarswensch in het Schwarzwald, in den omtrek van Liebenzell, waar ieder binnentredende zegt: ik wensch u een goed jaar, een gezond ligchaam en een heiligen geest, en alles wat gij u zelven wenschen kunt.”
Eigenaardig waren ook de gelukwenschen die FREDERIK DE GROOTE gewoon was jaarlijks aan zijn leger te zenden. Zoo luidde b. v. de legerorde van 31 Dec. 1781:
“Zijne Majesteit de koning laat allen heeren officieren een gelukkig nieuwjaar wenschen; en hoopt dat wie anders zijn dan zij behoorden, zich mogen verbeteren,” en op den 2den Januarij 1783 stond in den gelukwensch:
“Zijne Majesteit biedt aan alle goede heeren officieren zij- nen hartelijken nieuwjaarswensch, en hoopt dat zich de overigen zóó zullen gedragen, dat zij later evenzoo zijn gelukwensch zul-len verdienen.”
Vrij algemeen is ook thans nog het gebruik dat men elkander dien dag geschenken geeft; bakkers en slagters doen dit bij hunne begunstigers.
In Engeland gaf men elkaar onder den minderen stand een met kruidnagelen bestoken Oranje-appel; onder de gegoeden handschoenen, of naalden, of wel geld daarvoor, vandaar nog de uitdrukking glove-money, handschoengeld, of pin-mo- ney, speldengeld. Aanzienlijk waren de geschenken, die de koning en zijne edellieden met elkander wisselden. Koningin ELISABETH bestreed de onkosten van haar toilet grootendeels uit de haar gebragte geschenken; en de perkamentrol, waarop