Contemporary Eurasia VI (2) Contemporary Eurasia VI (2) | 页面 32
ԵԳԻՊՏՈՍԻ՝ 2011-2012ԹԹ. ԽՈՐՀՐԴԱՐԱՆԱԿԱՆ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ. …
ընդգծեցին երկակի միտումները: Մի կողմից՝ ընտրությունները
հաստատեցին իսլամական շարժումների և «Մուսուլման եղ-
բայրներ» կազմակերպության բարձր վարկանիշն ու հեղինա-
կությունը բնակչության մեծամասնության շրջանում, մյուս կող-
մից` ժամանակի հեռանկարում հասկանալի դարձավ, որ ազա-
տական ժողովրդավարական գաղափարները որպես հենքային
արժեք դեռևս ընկալելի չեն եգիպտական հասարակության
լայն զանգվածների համար: Միևնույն ժամանակ իսլամիստ-
ների հաղթարշավը խորհրդարանական ընտրություններում,
իսկ հետո նաև «Մուսուլման եղբայրներ»-ի թեկնածու Մուհամ-
մեդ Մուրսիի՝ Եգիպտոսի նախագահ ընտրվելը՝ պայմանավո-
րեցին երկրի սրընթացը դեպի աստվածապետական կարգերի
հաստատում:
Սա այն առանցքային պատճառն էր, որ խորհրդարանա-
կան ընտրություններին հաջորդած նախագահական ընտրու-
թյուններից հետո «եգիպտական հեղափոխական ուժերը» երկ-
րի պետական կառավարման մոդելի հարցում դարձյալ նախ-
ընտրեցին զինվորական վերնախավի վարչակարգը, որի վառ
ապացույցն էր Աբդել Ֆաթահ աս-Սիսիի կողմից իրականաց-
ված 2013 թ. հուլիսի 3-ի ռազմական հեղաշրջումը:
Եզրակացություն
Վերլուծելով և ի մի բերելով Եգիպտոսում 2011-2012 թթ.
խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքները՝ կարելի է
արձանագրել, որ երկրում ազգայնական գաղափարների
ճգնաժամը ստեղծեց ազատ, այլընտրանքային ընտրություն
կատարելու բացառիկ հնարավորություն` հօգուտ իսլամական
շարժումների: Օրինակ, երբեմնի գաղափարական շարժիչ ուժ
հանդիսացող «նասերականությունը» արդեն տևական ժամա-
նակ էր, ինչ կորցրել էր իր արդյունավետությունը, իսկ նրա
վերապրուկները չէին կարող այլևս իշխանության և ժողովրդի
միջև համախմբման գործոն լինել:
Չափազանց հետաքրքրական է այն հանգամանքը, որ
չնայած հակամուբարաքյան ցույցերի առաջատարն ազատա-
կան-ժողովրդավարական
ուժերն
էին,
այդուամենայնիվ
«եգիպտական փողոցը» և մասնավորապես գյուղաբնակ զանգ-
32