Արմեն Մխեյան
ՔՈՂԱՐԿՎԱԾ ՃՇՄԱՐՏՈւԹՅՈւՆ
Գործավարուհին արագ բացեց դուռն ու չկարողացավ զսպել ճիչը:
Պարոն Գևորգյանը պառկած էր հատակին, ձախ ձեռքը կիսածալված
ու ձգված էր, իսկ աջ ձեռքով սեղմում էր կրծքավանդակը:
***
Սրճարանի անկյունի սեղանիկի մոտ նստած երիտասարդը
միացրեց նոթբուքն ու WI-Fi միջոցով միացավ համացանցին: Այստեղ
հաճախ են հայտնվում նման երիտասարդներ, ովքեր այցելում են
սրճարան օգտվելու միայն գերարագ կապից, բայց այս երիտասարդն
առաջին անգամ էր այս սրճարանում: Շուտով սեղանին հայտնվեց
նաև մեկ այլ սարք, որն ավելի շուտ կրիչ էր հիշեցնում:
«Հերթական այցելուն, որ հայտնվել է այստեղ, ֆիլմ ներբեռնելու
համար», ― մտածեց մատուցողուհին ու ժպիտը դեմքին մոտեցավ սեղանին:
―Բարև Ձեզ, ի՞նչ կկամենաք:
―Մեկ գավաթ սուրճ, բնական հյութ ու ամենաթարմ խմորեղենի
մի կտոր:
Մատուցողուհին անակնկալի գալով նման արագ պատվերից ու
նման
ինքնավստահ
կեցվածքից,
միայն
մի
քանի
վայրկյան
լռությունից հետո կարողացավ պատասխանել՝ հիմա:
«Համացանցի հերթական զոհերից մեկը», ― մտքում հաճախորդի
հասցեին շպրտեց մատուցողուհին ու քայլեց դեպի բարը:
Երիտասարդի սեղանին հայտնվեց նաև ականջակալ, ու հիմա
նրա ողջ ուշադրությունը գամվեց համակարգչի էկրանին: Ձեռքի մի
փոքր շարժումով սեղանին դրված տարօրինակ փոքր առարկան, որ
մատուցողուհու
կարծիքով
ամենայն հավանականությամբ մեծ
ծավալի հիշողության կրիչ պետք է լիներ, հայտնվեց թղթապանակից
հանված մի քանի թղթերի արանքում: Երիտասարդը մի պահ շուրջը
13