Masal Söyleyen Sesler
Leyl-i Mercan
Çıkılacak çok yokuş var hala. Tehlike tam olarak geçmiş değil, çünkü
ölmedik. Çünkü yaşamdan kaçış yok dikenler sulanmaya devam
ederken. Sıyrılıp sokakları soruşturuyor ayaklar, bir el bir göze denk
binlerce kafalar. Böyle sürüp gitmeli keder, böyle olmalı olacaksa
olanlar.
Korkutuyor kelimeler işte bazen, sayılar bile korkutmalı bazen…
Sıcak yatağınızda uzanırken acılara ortak olamazsınız. Acı sizi soğuklara
iterse acı olur, ya da bir yaz günü güneş alın sınırınızda, yapışmışken
gözlerinize, tam da çölün ortasına durur, ayaklar kavrulur. Acı kişiye
özgüdür özgü olmasına ama toplu acı diye bir mevzu duymadınız mı
sahi hiç. Yoksa da böyle bir şey, her saat yeni acıların mucidi olarak ben
büyük bir onurla bugünün yeni icadını sizlere sunuyorum; ’’ Toplu acı!‘’
Duyun artık sırların ötesindeki çığlıkları, sınırların ötelerinden gelen
kafesi. İşte şimdi karşılaşmamız an meselesi.