1ος Μαθητικός Διαγωνισμός ποίησης Δήμου ΧαΊδαρίου 2026 | Page 78

2. ΑΡΚΟΥΛΗ ΑΡΤΕΜΙΣ
7ο Γυμνάσιο Χαϊδαρίου, τάξη Γ1
ΟΙ ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΟΙ ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙΑ ΑΓΩΝΕΣ είναι μία από τις σημαντικότερες διοργανώσεις μέσα στον χώρο του αθλητισμού. Δεν είναι η συνέχεια των Ολυμπιακών αγώνων, αλλά μία προσπάθεια και επιμονή ανθρώπινων ψυχών. Εκεί συναντιούνται άνθρωποι από όλες τις χώρες του κόσμου αλλά όλοι με έναν κοινό στόχο και να δοκιμάσουν τα όριά τους. Το στάδιο είναι έτοιμο και οργανωμένο. Οι γραμμές είναι ακριβείς, οι κερκίδες γεμάτες με κόσμο και οι μεγάλες σημαίες κυματίζουν σε ψηλούς στύλους. Πίσω από αυτή την εικόνα όμως κρύβονται ιστορίες που είχαν προηγηθεί αρκετό καιρό πριν. Οι αθλητές που αγωνίζονται εκείνη τη μέρα δεν έφτασαν εύκολα εκεί. Πολλοί από αυτούς έχουν περάσει πολλές δυσκολίες, που δεν φαίνονται από την πρώτη ματιά, και χρειάστηκε να προσαρμοστούν σε συνθήκες εύκολες για τους αρτιμελείς ανθρώπους, αλλά όχι γι’ αυτούς που έχουν κάποια αναπηρία. Οι αθλητές συγκεντρώνονται λίγο πριν από την έναρξη του αγώνα. Άλλοι έχουν πρόσθετα μέλη στο σώμα τους, άλλοι κινούνται με αμαξίδια και κάποιοι άλλοι έχουν δίπλα τους έναν οδηγό που τους βοηθάει όταν αγωνίζονται. Όλοι εστιάζουν στη στιγμή. Ξέρουν ότι δεν βρίσκονται εκεί τυχαία. Έχουν αφιερώσει πάρα πολλές ώρες στην προπόνηση και έτσι έμαθαν να μην τα παρατάνε ποτέ αλλά αντιθέτως να συνεχίζουν για τους στόχους τους με αισιοδοξία. Πριν από τον αγώνα, οι διαγωνιζόμενοι κάνουν μετρημένες και προσεκτικές κινήσεις. Κάποιοι κάνουν ζέσταμα και άλλοι κλείνουν τα μάτια τους και σκέφτονται τη στιγμή που θα αγωνίζονται και χαίρονται για την πορεία τους. Δεν υπάρχει ένταση και άγχος, αλλά αυτοσυγκέντρωση. Ο καθένας μένει μόνος με τον εαυτό του λίγο πριν από την εκκίνηση. Δίνεται το σήμα της εκκίνησης και οι θεατές φωνάζουν για να εμψυχώσουν τους διαγωνιζόμενους. Όλοι δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Κάθε κίνησή τους είναι αποτέλεσμα της σκληρής τους δουλειάς. Δεν σκέφτονται την αναπηρία του σώματός τους αλλά τη στιγμή. Οι θεατές παρακολουθούν προσεκτικά. Στην αρχή υπήρχε ησυχία, που έπειτα έγινε χειροκρότημα.
78