Κάθε βήμα των αθλητών είναι συγκεκριμένο και το σώμα τους κινείται με πείσμα και ακρίβεια. Δεν υπάρχει παρελθόν αλλά μόνο το τώρα. Αυτό που οι θεατές βλέπουν μπροστά τους δεν είναι για λύπηση ή αδυναμία αλλά δύναμη. Οι φωνές δυναμώνουν και τα χειροκροτήματα γίνονται πιο δυνατά και όλο και πιο πολλά. Υπάρχει αληθινός θαυμασμός! Όταν ο αγώνας τελειώνει, όλοι στρέφονται στον πίνακα για τα αποτελέσματα. Όταν εμφανίζονται οι βαθμολογίες κάποιοι χαίρονται με τη θέση που πήραν και κάποιοι άλλοι όχι. Όμως όλοι κάθονται λίγο ακόμα για να αποτυπώσουν τη στιγμή. Φτάνει η στιγμή απονομής των μεταλλίων. Στο βάθρο πέφτουν τα φώτα και τα μετάλλια τραβούν την προσοχή. Όταν ανεβαίνει ο πρώτος, ο δεύτερος και ο τρίτος, μαζί τους ανεβαίνει και όλος ο κόπος και οι προπονήσεις στα γήπεδα. Όμως και οι άνθρωποι που δεν έπαψαν να πιστεύουν σε εκείνους. Οι αντίπαλοι στέκονται δίπλα δίπλα. Αλλά δεν υπάρχει αντιπαλότητα, μόνο συγκίνηση, χαρά και ανακούφιση. Γνωρίζουν πως όλοι τους έχουν πιεστεί και αγωνιστεί για να φτάσουν εκεί. Το στάδιο αρχίζει σιγά σιγά να αδειάζει, οι κάμερες απομακρύνονται και λίγο πιο πέρα οι αθλητές αγκαλιάζονται και χαμογελούν. Μερικοί ήδη σκέφτονται και μιλούν για τον επόμενο στόχο και άλλοι απλά το ζούνε. Οι Παραολυμπιακοί αγώνες μας δείχνουν ότι ο αθλητισμός δεν ανήκει μόνο σε όσους είναι τέλειοι σωματικά, αλλά σε όσους έχουν το πείσμα και το θάρρος να προσπαθήσουν. Κάθε αθλητής που παίρνει μέρος γίνεται παράδειγμα για τους άλλους. Όχι επειδή είναι ανάπηρος και το ξεπέρασε, αλλά γιατί δεν άφησε την αναπηρία να τον σταματήσει και να μην κάνει όνειρα. Η φλόγα σβήνει και οι αγώνες τελειώνουν, όμως ένα μικρό μήνυμα ψιθυρίζει και λέει: η πραγματική δύναμη βρίσκεται στην προσπάθεια και στην αντοχή. Τελικά, οι Παραολυμπιακοί αγώνες δεν είναι απλώς μια αθλητική διοργάνωση, είναι ένα μήνυμα ελπίδας, που μας θυμίζει ότι η αξία δεν βρίσκεται στη νίκη αλλά στην επιμονή και τη θέληση του καθενός να αντιμετωπίζει με θάρρος τις δυσκολίες της ζωής. Εκεί δεν μετράει το τι δεν μπορεί να κάνει κάποιος, αλλά τι μπορεί. Οι κανόνες είναι ίδιοι, όπως και ο αγώνας δίκαιος. Αυτός είναι και ο πραγματικός σεβασμός προς τους αθλητές. Αυτές οι στιγμές δείχνουν ότι η νίκη δεν βρίσκεται πάντα στην πρώτη θέση, αλλά οι ώρες προπόνησης και ο κόπος μέχρι το τελικό αποτέλεσμα.
79