3 ο ΒΡΑΒΕΙΟ
3 ο ΒΡΑΒΕΙΟ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ
3 ο ΓΕΛ Χαϊδαρίου, Γ΄
ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΜΗΝ ΨΕΥΔΕΣΑΙ …
Το μαθαίνεις γι’ άλλη μια φορά, κάθεσαι μπροστά στην « τι-βι », το ίδιο έργο όπως παλιά. « Τίποτα …», λες, « τίποτα δε θα διορθωθεί!» Το βλέπεις στους δρόμους, σαν πανώλη « η κατάρα » έχει εξαπλωθεί … Όμως εκείνη κάθεται μικροκαμωμένη και παίζει κιθάρα. Σκέφτεσαι « κι εγώ την παίζω κιθάρα … είμαι κι εγώ όπως κι εσύ;» Το μυρίζεις όμως, η δυσοσμία είναι ανυπόφορη, « Να πάρει! Σε μένα τέτοια τύχη η ζωή;» Στέκεται μπρος σου η χολέρα, σκυμμένη με προσοχή, κάτι υπολογίζει.
« Το μηνιάτικο θα’ ναι » λες και τότε θυμάσαι σαν πριν το Χέιμαρκετ, ευρώ ευρώ τα μετρούσες κι εσύ και λες « είμαι κι εγώ όπως κι εσύ;»
« Αποκλείεται!» φωνάζει το νιονιό σου μονομιάς! Ναι, μπράβο, σωστά, γιατί ο καθρέφτης σου δεν έχει αντανάκλαση(!) Τότε όμως το αισθάνεσαι … είναι το « κακό » συμπυκνωμένο, πέντε στόματα, μα μόνο μια φωνή, παρακαλεί για λίγο αλεύρι, νερό και μαγιά μπας κι η αυλαία δεν πέσει
για ακόμη πέντε λεπτά … θυμάσαι τότε το οκτώ που με τ’ άλλο σου μισό, διακοπές και οικογένεια λέγατε για εξωτερικό(!)
49