2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ
2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ
ΚΑΛΟΜΟΙΡΑ ΤΟΝΤΟΡΟΒΑ
4ο Λύκειο Χαϊδαρίου, Β
Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ
Ω Μητέρα Άχραντη, στεκόσουν στον Γολγοθά σαν κίονας πονεμένος μέσα στη νύχτα. Το βλέμμα σου υψωμένο στον Εσταυρωμένο κΑι η καρδιά σου ματωμένη πριν απ’ το δικό Του αίμα. « Υιέ μου και Θεέ μου », ψιθύριζες κι ο ουρανός βυθίστηκε στη σκοτεινή ώρα. Τα άστρα έσβησαν από φρίκη, η γη σείστηκε σαν ορφανή. Στο ξύλο καρφωμένος ο Ποιητής της ζωής και συ, Μητέρα, να φλέγεσαι από άγιο πόνο. Οι άγγελοι έκλαιγαν σιωπηλά πίσω σου, μην τολμώντας να δουν το Πάθος. Κάθε ανάσα του Υιού σου γινόταν μαχαίρι στην ψυχή σου. Όμως δεν έπεσες— κρατούσες όρθια την οδύνη όλου του κόσμου. Στα χέρια σου κατέβηκε νεκρός,
47