σαν ενημέρωση συστήματος. Τα φώτα άναψαν μηχανικά, τα αστέρια έμειναν ανενεργά. Κάποιος έκλεισε τον διακόπτη της περιέργειας και η νύχτα έμεινε μισή.
Μα μέσα σε μια χαραμάδα χρόνου είδα κάτι να κινείται: μια ιδέα χωρίς περίγραμμα, μια ανάσα εκτός ρυθμού, ένα αύριο που δεν είχε βρεθεί γιατί δεν ήθελε να το βρουν.
Κι έτσι έγραψα αυτό το ποίημα όχι για να αποθηκευτεί, αλλά για να χαθεί σε όποιον το διαβάσει. Γιατί ίσως το αύριο να μην είναι προορισμός, αλλά μια πράξη ανυπακοής στο σήμερα.
46