4. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗΣ
Π. ΕΠΑΛ Χαϊδαρίου, τάξη Β
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ... ΣΤΟΝ ΟΜΗΡΟ
ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ο Όμηρος καθόταν κοντά στο τζάκι. Το φως του τον βοηθούσε να διαβάζει και να ζεσταίνεται. Οι Πλαταιές τον χειμώνα έχουν κρύο και πολύ χιόνι και δυσκόλευαν τον Όμηρο να πάει στο σχολείο. Όμως αυτός δεν σταματούσε να διαβάζει. Ο Γιώργης και η Αρετή εργάζονταν στα χωράφια – πατάτες, ελιές, σιτάρι και όπου αλλού υπήρχε μεροκάματο. Ο Όμηρος ήταν καλός μαθητής, ήθελε να σπουδάσει, να γίνει ιστορικός. Είχε μάθει από την Αρετή για τον Θουκυδίδη, τον Στράβωνα, τον Όμηρο, τον Παυσανία και τον Ηρόδοτο.
Η Αρετή αγαπούσε να διαβάζει και, απ’ όταν ο Όμηρος ήταν μικρός, εκείνη του έλεγε για την « Ιερή πόλη » τόσο συχνά, που νόμιζε ότι ήταν Ίωνας. Εκείνη ήταν γυναίκα και, ενώ ήθελε τα γράμματα, τα χρόνια ήταν δύσκολα για να πάει σχολείο. Έπρεπε να παντρευτεί, να κάνει παιδιά και να ακολουθεί τον άντρα της στα χωράφια. Ο Γιώργης ήταν καλός, αν και φτωχός, ήταν δίπλα στην Αρετή και τον Όμηρο. Ήθελε κι αυτός να σπουδάσει ο μικρός, αν και του έλεγαν στο χωριό ότι δεν χρειάζονται τα γράμματα, στα χωράφια θα έχει πάντα μεροκάματο. Ο Γιώργης είχε άλλα σχέδια για τον μικρό και δεν άκουγε κανέναν, παρά μόνο καμάρωνε τον Όμηρο που διάβαζε σκληρά για να πετύχει τον στόχο του.
Όλο σχεδόν το χωριό καμάρωνε την ευφυία του Ομήρου, ήταν δύσκολο για ένα παιδί να προοδεύει σε τόσο αντίξοες συνθήκες και εποχές. Την Κυριακή μετά τη λειτουργία καθόταν και διάβαζε τα ιερά βιβλία της ορθοδοξίας, κράταγε σημειώσεις, έγραφε ημερομηνίες και μετά πήγαινε σπίτι, τα ταίριαζε με την ιστορία και έψαχνε λεπτομέρειες που ίσως να του είχαν ξεφύγει. Έτσι περνούσαν οι μέρες και τα χρόνια, ώσπου έφτασε ο καιρός ο Όμηρος να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.
Η πόλη ήταν μεγάλη, εκεί ο Όμηρος έπρεπε να εργαστεί, για να βοηθήσει την Αρετή και τον Γιώργη στα κρυφά, αλλά για να βοηθήσει και τον εαυτό του. Ο όνειρό του έχει πραγματοποιηθεί, ήταν φοιτητής πλέον. Ο μόνος φοιτητής της περιοχής. Κουβαλούσε τα όνειρα των γονιών του – το παιδί του γεωργού, το παιδί της μάνας που η εποχή δεν της επέτρεπε να μορφωθεί γιατί ήταν γυναίκα. Η Αρετή είχε βάλει τον σπόρο στον Όμηρο, εκείνη είχε δώσει το όνομα του
102