้
Tourism Sharing Economy.... เศรษฐกิจแบ่งปันกับการท่องเที่ยว
การด�าเนินการท�าโดยการสร้างแพลตฟอร์มให้คนไทยที่อยาก พาเที่ยว ซึ่งรู้เรื่องในพื้นที่ตัวเองเป็นอย่างดี เข้ามาสร้างทริป 1 วัน บนระบบ โดยสามารถก�าหนดไอเดียทริปและตั้งราคาได้ด้วย ตนเอง จากนั้นออนไลน์ให้นักท่องเที่ยวจองโดยคิดค่า booking fee ประมาณ 10-30 % จากราคาทริปที่คนพาเที่ยวตั้งไว้ เมื่อจบการน�า เที่ยวแล้วเปิดให้นักท่องเที่ยวเขียนรีวิว
Take me tour นับเป็น marketplace ส�าหรับ one day tour ที่ใหญ่ ที่สุดในไทย โดยมีจ�านวนทริปในระบบกว่า 400 ทริป ครอบคลุม 32 จังหวัดในประเทศไทย มีคนลงทะเบียนเป็นคนพาเที่ยวกว่า 7,000 คน และมีทริปที่รอตรวจสอบคุณภาพอีกประมาณ 900 ทริป ใน ขณะที่ยอดการจองเข้ามาในแต่ละวันจะอยู่ที่ประมาณ 3-5 ทริป โดยมีแผนที่จะเริ่มขยายการท�าตลาดออกไป
โอกาสและข้อจ�ากัดของเศรษฐกิจของไทยต่อ เศรษฐกิจระบบแบ่งปัน
จ�านวนนักท่องเที่ยวในระบบเศรษฐกิจแบ่งปันซึ่งมีแนวโน้มที่สูงขึ้น ในประเทศไทย ท�าให้กลุ่มคนจ�านวนมากเห็นโอกาสในการสร้าง รายได้ เข้าสู่เศรษฐกิจรูปแบบที่ก�าลังได้รับความนิยมในทั่วโลก ก่อให้เกิดธุรกิจการให้บริการที่หลากหลายมากขึ้น ทั้งด้านที่พัก การเดินทาง บริการด้านอาหาร และการน�าเที่ยว
ประเทศไทยมีทรัพยากรจ�านวนมากที ่ไม่ได้ใช้ประโยชน์หรือใช้ไม่ คุ้มค่า ที่สามารถน�ามาให้บริการแก่นักท่องเที่ยว ซึ่งนอกจากจะ ก่อให้เกิดประโยชน์แก่เจ้าของแล้ว ยังก่อให้เกิดประโยชน์แก่ นักท่องเที่ยว จากการที่ได้ใช้บริการที่ดีในราคาประหยัดกว่าการใช้ บริการตามปกติทั่วไป เช่น ประเทศไทยมีที่พักในหลากหลายรูปแบบ รถยนต์จ�านวนมาก ที่เจ้าของไม่ได้ใช้ประโยชน์อย่างคุ ้มค่า ที่สามารถ น�ามาใช้ประโยชน์ในเชิงการแบ่งปันใช้ประโยชน์ เป็นต้น เศรษฐกิจ ระบบแบ่งปันจึงเป็นโอกาสแก่เจ้าของทรัพยากรเหล่านี้ในการน�ามา ใช้ประโยชน์อย่างคุ ้มค่า และสามารถน�ามาสร้างสรรค์การท่องเที ่ยวใน รูปแบบของเศรษฐกิจแบ่งปัน ซึ่งเป็นโอกาสในการ Start up ธุรกิจ ใหม่ๆ
ในด้านข้อจ�ากัดพบว่า ปัจจัยหลักที่เป็นข้อจ�ากัดของทั่วโลกรวม ถึงประเทศไทยคือ กฎหมายที่ออกมาก่อนหน้านี้ ที ่ไม่เอื ้อต่อ ระบบเศษฐกิจแบ่งปัน ไม่สอดรับกับสถานการณ์ในปัจจุบัน รวมถึง กฎเกณฑ์ กฎระเบียบต่างๆ ดังเช่น พระราชบัญญัติการโรงแรม พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร กฎหมายด้านการขนส่งรถสาธารณะ ส่งผลให้การด�าเนินการในรูปแบบเศรษฐกิจแบ่งปันชะงักงัน
ข้อจ�ากัดที่ส�าคัญประการหนึ่งคือจะท�าอย่างไรที่จะไม่ให้เศรษฐกิจ ระบบแบ่งปัน ก่อให้เกิดผลกระทบด้านลบต่อผู ้ให้บริการในรูปแบบ
ดังเดิม เช่น โรงแรม บริการโดยโดยสารสาธารณะ เป็นต้น ที่มี กฎหมายที่บังคับใช้อย่างชัดเจน รวมถึงภาษีต่างๆ ที่จ่ายให้ภาครัฐ ในขณะที ่เศรษฐกิจระบบแบ่งปัน ผู้ให้บริการยังไม่ถูกบังคับด้วย มาตรฐานเดียวกัน จึงก่อให้เกิดผลกระทบต่อผู ้ให้บริการในรูปแบบ ดังเดิม
นอกจากนี้ เศรษฐกิจแบ่งปัน เป็นการให้บริการของบุคคลต่อบุคคล เช่นการน�ารถส่วนบุคคลมาเป็นลิมูซีน การเปิดที่พักส่วนบุคลให้ นักท่องเที่ยวเข้าพัก โดยไม่เข้าระบบของรัฐ ซึ่งปัจจุบัน ยังไม่มี นโยบายในการดูแลด้านความปลอดภัย จึงควรมีนโยบายเพื่อดูแล และควบคุมความปลอดภัยที่ชัดเจนให้ทันท่วงทีต่อระบบเศรษฐกิจที่ ก�าลังด�าเนินอยู ่นี
ข้อเสนอแนะในการด�าเนินการของภาครัฐ และภาคเอกชน
ภาครัฐ 1. ศึกษาเกี่ยวกับการด�าเนินธุรกิจแบบเศรษฐกิจแบ่งปันใน ประเทศไทยแยกรายสาขา( รวมสาขาท่องเที่ยว) เพื่อดูถึงสถานะ ปัจจุบัน ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อระบบเศรษฐกิจ สังคม และ สิ่งแวดล้อมในภาพรวม การแข่งขันในระดับธุรกิจ ผลที่เกิดขึ้นกับ ผู้บริโภค( ผู้ใช้บริการ) ทั้งในเรื่องของความเชื่อถือได้ ราคา สุขอนามัย ความปลอดภัย ความโปร่งใส และคุณภาพ เพื่อดู ความเป็นไปได้ในการน�ามาใช้ในประเทศไทยอย่างมีประสิทธิภาพ และใช้เป็นข้อมูลส�าหรับก�าหนดยุทธศาสตร์การพัฒนารองรับกับ การเติบโตของเศรษฐกิจแบ่งปันที่มาพร้อมกับความก้าวหน้าของ เทคโนโลยีสารสนเทศ
2. ศึกษาและออกกฎหมายเศรษฐกิจการแบ่งปัน เพื่อรองรับ การเติบโตของเศรษฐกิจการแบ่งปัน โดยอย่างน้อยควรประกอบด้วย นิยาม หน่วยงานรับผิดชอบ การจดทะเบียน การก�ากับดูแล
52 รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว