رسالة او�ل پولس رسول به َتس�الونيكيان
1 1 پولس و س� ْلوا ُنس و تيموتاؤس ، عيسي مسيح خداوند با شما باد.
به كليساي تس�الونيكيان كه در خداي پدر و عيسي مسيح خداوند مي باشيد. فيض و سلامتي از جانب پدر ما خدا و
2 پيوسته دربارة جميع شما خدا را شكر مي كنيم و دائم ًا در دعاهاي خود شما را ذكر مي نماييم ،
3 چون اعما ِل ايمان� شما و محنت� محب�ت و صبر اميد شما را در خداوند ما عيسي مسيح در حضور خدا و پدر خود ياد مي كنيم. 4 زيرا كه اي برادران و اي عزيزان� خدا ، از برگزيده شدن� شما م ّطلع هستيم ،
5 زيرا كه انجيل ما بر شما محض سخن وارد نشده ، بلكه با قو�ت و روح القدس و يقين كامل ، چنانكه مي دانيد كه در ميان شما بخاطر شما چگونه مردمان شديم.
6 و شما به ما و به خداوند اقتدا نموديد و كلام را در زحمت� َشديد ، با خوش ِي روح القدس پذيرفتيد ، 7 به حد�ي كه شما جميع ايمانداران مكادونيه و َاخائيه را نمونه شديد ،
8 بنوعي كه از شما كلام خداوند نه فقط در م�كادونيه و ا َخائيه نواخته شد ، بلكه در هر جا ايمان شما به خدا شيوع يافت ، بقسمي كه احتياج نيست كه ما چيزي بگوييم ،
9 زيرا كه خود ايشان دربارة ما خبر مي دهند كه چه قسم وارد به شما شديد و به چه نوع شما از بتها به سوي خداوند بازگشت كرديد تا خداي ح �ي حقيقي را بندگي نماييد ،
10 و تا پسر او از آسمان انتظار بكشيد كه او را از مردگان برخيزانيد ، يعني عيسي كه ما را از غضب آينده مي رهاند.
2 1 زيرا اي برادران ، خود مي دانيد كه ورود ما در ميان شما باطل نبود.
2 بلكه هر چند قبل از آن در فيليپي زحمت كشيده و بي احترامي ديده بوديم ، چنانكه ا ّطلاع داريد ، ليكن در خداي خود دليري كرديم تا انجيل خدا را با جد� و جهد� َشديد به شما اعلام نماييم.
3 زيرا كه نصيحت ما از گمراهي و خباثت و ريا نيست ، 4 بلكه چنانكه مقبول خدا گشتيم كه وكلاي انجيل بشويم ، همچنين سخن مي گوييم و طالب رضامندي مردم نيستيم ، بلكه رضامندي خدايي كه دلهاي ما را مي آزمايد.
5 زيرا هرگز سخن تم ّلق آميز نگفتيم ، چنانكه مي دانيد ، و نه بهانة طمع كرديم ، خدا شاهد است ؛
6 و نه بزرگي از خلق جستيم ، نه از شما و نه از ديگران ، هرچند چون رسولان مسيح بوديم ، مي توانستيم سنگين باشيم.
7 بلكه در ميان شما به ملايمت بسر مي برديم ، مثل دايه اي كه اطفال خود را مي پرورد.
8 بدين طرز شايق شما شده ، راضي مي بوديم كه نه همان انجيل خدا را به شما دهيم ، بلكه جانهاي خود را نيز از بس كه عزيز ما بوديد.
9 زانرو كه اي برادران محنت و مش ّقت ما را ياد مي داريد زيرا كه شبانه روز در كار مشغول شده ، به انجيل خدا شما را موعظه مي كرديم كه مبادا بر كسي از شما بار نهيم.
10 شما شاهد هستيد و خدا نيز كه به چه نوع با قد�وسي�ت و عدالت و بي عيبي نزد شما كه ايماندار هستيد رفتار نموديم.
11 چنانكه مي دانيد كه هر يكي از شما را چون پدر ، فرزندان خود را نصيحت و دلداري مي نموديم ،
12 و وصي�ت مي كرديم كه رفتار بكنيد بطور شايستة خدايي كه شما را به ملكوت و جلال خود مي خواند.
13 و از اين جهت ما نيز دائم ًا خدا را شكر مي كنيم كه چون كلام خدا را كه از ما شنيده بوديد يافتيد ، آن را كلام انساني نپذيرفتيد ، بلكه چنانكه في الحقيقه است ، كلام خدا كه در شما كه ايماندار هستيد عمل مي كند.
14 زيرا كه اي برادران ، شما اقتدا نموديد به كليساهاي خدا كه در يهوديه در مسيح عيسي مي باشند ، زيرا كه شما از قوم خود همان زحمات را كشيديد كه ايشان نيز از يهود ديدند ،
15 كه عيسي خداوند و انبياي خود را كشتند و بر ما جفا كردند ؛ و ايشان ناپسند خدا هستند و مخالف جميع مردم ، 16 و ما را منع مي كنند كه به ام�ت ها سخن بگوييم تا نجات يابند و هميشه گناهان خود را لبريز مي كنند ، ام�ا م�نتهاي غضب� ايشان را فرو گرفته است.
17 ليكن ما اي برادران ، چون به قدر ساعتي در ظاهر نه در دل از شما مجهور شديم ، به اشتياق بسيار كوشيديم تا روي شما را ببينيم. 18 و بدين جهت يك دو دفعه خواستيم نزد شما بياييم يعني من ، پولس ، ليكن شيطان ما را نگذاشت.
19 زيرا كه چيست اميد و سرور و تاج فخر ما ؟ مگر شما نيستيد در حضور خداوند ما عيسي در هنگام ظهور او ؟ 20 زيرا كه شما جلال و خوشي ما هستيد.
942