رسالة دو�م پولس به قرنتيان
1 1 پو ُلس ، به ارادة خدا وسو ِل عيسي مسيح ، و تموتاؤس برادر ، به كليساي خدا كه در ُق ِرن ُتس مي باشد با همة مقد�سيني كه در تمام ا َخائيه هستند ،
2 فيض و سلامتي از پدر ما خدا و عيسي مسيح خداوند به شما باد.
3 متبارك باد خدا و پدر خداوند ما عيسي مسيح كه پدر رحمتها و خداي جميع تسلي�ات است ، 4 كه ما را در هر تنگي ما تسل ّي ميدهد تا ما بتوانيم ديگران را در هر مصيبتي كه باشد تس ّلي نماييم ، به آن تس ّلي كه خود از خدا يافته ايم.
5 زيرا به اندازه اي كه دردهاي مسيح در ما زياده شود ، به همين ق�س�م تس ّلي ما نيز بوسيلة مسيح مي افزايد. 6 ام�ا خواه زحمت كشيم ، اين است براي تسل ّي و نجات شما ، و خواه تسل ّي پذيريم اين هم بجهت تس ّلي و نجات شما است كه ميس�ر مي شود از صبر داشتن در همين دردهايي كه ما هم مي بينيم. 7و اميد ما براي شما استوار مي شود زيرا مي دانيم كه چنانكه شما شريك دردها هستيد ، همچنين شريك تس ّلي نيز خواهيد بود.
8 زيرا اي برادران نمي خواهيم شما بي خبر باشيد از تنگي اي كه در آسيا به ما عارض گرديد كه بي نهايت و فوق از طاقت بار كشيديم ، بحد�ي كه از جان هم مأيوس شديم.
9 لكن در خود فتواي موت داشتيم تا بر خود توك ّل نكنيم ، بلكه بر خدا كه مردگان را برمي خيزاند ،
10 كه ما را از چنين موت رهانيد و مي رهاند و به او اميدواريم كه بعد از اين هم خواهد رهانيد.
11 و شما نيز به دعا در ح ق� ما اعانت مي كنيد تا آنكه براي آن نعمتي كه از اشخاص بسياري به ما رسيد ، شكرگزاري هم بجهت ما از بسياري بجا آورده شود.
12 زيرا كه فخر ما اين است يعني شهادت ضمير ما كه به قد�وسي�ت و اخلاص خدايي ، نه به حكمت جسماني ، بلكه به فيض الهي در جهان رفتار نموديم و خصوصا ً نسبت به شما.
13 زيرا چيزي به شما نمي نويسيم مگر آنچه مي خوانيد و به آن اعتراف مي كنيد و اميدوارم كه تا به آخر اعتراف هم خواهيد كرد. 14 چنانكه به ما في الجمله اعتراف كرديد كه مح ّل فخر شما هستيم ، چنانكه شما نيز ما را مي باشيد در روز عيسي خداوند.
15 و بدين اعتماد قبل از اين خواستم به نزد شما آيم تا نعمتي ديگر بيابيد ،
16 و از راه شما به مكادونيه بروم و باز از مكادونيه نزد شما بيايم و شما مرا به سوي يهوديه مشايعت كنيد. 17 پس چون اين را خواستم ، آيا سهل انگاري كردم يا عزيمت من عزيمت بشري باشد تا آنكه به نزد من بلي بلي و ني ني باشد.
18 ليكن خدا امين است كه سخن ما با شما بلي و ني نيست. 19 زيرا كه پسر خدا عيسي مسيح كه ما يعني من و س� ْلوا ُنس و تيموتاؤس در ميان شما به وي موعظه كرديم ، بلي و ني نشد بلكه در او بلي شده است. 20 زيرا چندان كه وعده هاي خدا است ، همه در او بلي و از اين جهت در او امين است تا خدا از ما تمجيد يابد.
21 ام�ا او كه ما را با شما در مسيح استوار مي گرداند و ما را مسح نموده است ، خداست.
22 كه او نيز ما را م�هر نموده و بيعانة روح را در دلهاي ما عطا كرده است.
23 ليكن من خدا را بر جان خود شاهد مي خوانم كه براي شفقت بر شما تا بحال به ق ُر ِن ْت ُس نيامدم ، 24 نه آنكه بر ايمان شما حكم كرده باشيم بلكه شادي شما را مددكار هستيم زيراكه به ايمان قايم هستند. 2
1 ام�ا در دل خود عزيمت داشتم كه ديگر با حزن به نزد شما نيايم ، 2 زيرا اگر من شما را محزون سازم ، كيست كه مرا شادي دهد جز او كه از من محزون گشت ؟
3 و همين را نوشتم كه مبادا وقتي كه بيايم محزون شوم از آناني كه مي بايست سبب خوشي من بشوند ، چونكه بر همة شما اعتماد مي دارم كه شادي من ، شادي جميع شما است.
ام ،
4 زيرا كه از حزن و دلتنگي سخت و با اشكهاي بسيار به شما نوشتم ، نه تا محزون شويد بلكه تا بفهميد چه محب�ت بي نهايتي با شما دارم.
5 و اگر كسي باعث غم شد ، مرا محزون نساخت بلكه في الجله جميع شما را تا بار زياده ننهاده باشم. 6 كافي است آن كس را اين سياستي كه از اكثر شما بدو رسيده است.
7 پس برعكس شما بايد او را عفو نموده ، تسلي دهيد كه مبادا افزوني غم چنين شخص را فرو برد. 8 بنابراين ، به شما التماس مي دارم كه با او محب�ت خود را استوار نماييد.
9 زيرا كه براي همين نوشتم تا دليل شما را بدانم كه در همه چيز مطيع مي باشيد.
10 ام�ا هر كه را چيزي عفو نماييد ، من نيز مي كنم زيرا كه آنچه من عفو كرده ام ، هرگاه چيزي را عفو كرده باشم ، به خاطر شما به حضور مسيح كرده
918