24 تاكنون به اسم من چيزي طلب نكرديد ، بطلبيد تا بيابيد و خوش ِي شما كامل گردد.
25 اين چيزها را به مثلها به شما حرف نمي زنم بلكه از پدر به شما آشكارا خبر خواهم داد.
26 در آن روز به اسم من طلب خواهيد كرد و به شما نمي گويم كه من بجهت شما از پدر سؤال مي كنم ، 27 زيرا خود� پدر شما را دوست مي دارد ، چونكه شما مرا دوست داشتيد و ايمان آورديد كه من از نزد خدا بيرون آمدم.
28 از نزد پدر بيرون آمدم و در جهان وارد شدم ، و باز جهان را واگذارده ، نزد پدر مي روم. 29 شاگردانش بدو گفتند: هان اكنون علانيه� سخن مي گويي و هيچ م�ث َل نمي گويي. 30 الآن دانستيم كه همه چيز ار مي داني و لازم نيست كه كسي از تو بپرسد. بدين جهت باور مي كنيم كه از خدا بيرون آمدي.
31 عيسي به ايشان جواب داد: آيا الآن باور مي كنيد ؟
است.
32 اينك ساعتي مي آيد بلكه الآن آمده است كه متفر�ق خواهيد شد هر يكي به نزد خاص ّان خود و مرا تنها خواهيد گذارد. ليكن تنها نيستم زيرا كه پدر با من
33 بدين چيزها به شما تكل ّم كردم تا در من سلامتي داشته باشيد. در جهان براي شما زحمت خواهد شد. ولكن خاطر جمع داريد زيرا كه من بر جهان غالب شده ام.
17
دهد.
1 عيسي چون اين را گفت ، چشمان خود را به طرف آسمان بلند كرده ، گفت: اي پدر ساعت رسيده است. پسر خود را جلال بده تا پسرت نيز تو را جلال
2 همچنان كه او را بر هر بشري قدرت داده اي تا هر چه بدو داده اي به آنها حيات جاوداني بخشد.
3 و حيات جاوداني اين است كه تو را خداي واح�د حقيقي و عيسي مسيح را كه فرستادي بشناسند. 4 من بر روي زمين تو را جلال دادم و كاري را كه به من سپردي تا بكنم ، به كمال رسانيدم.
5 و الآن تو اي پدر مرا نزد خود جلال ده ، به همان جلالي كه قبل از آفرينش جهان نزد تو داشتم.
6 اسم تو را به آن مردماني كه از جهان به من عطا كردي ظاهر ساختم. از آ ن� تو بودند و ايشان را به من دادي و كلام تو را نگاه داشتند. 7 و الآن دانستند آنچه به من داده اي از نزد تو مي باشد.
8 زيرا كلامي را كه به من سپردي ، بديشان سپردم و ايشان قبول كردند و از روي يقين دانستند كه نزد تو بيرون آمدم و ايمان آوردند كه تو مرا فرستادي.
9 من بجهت اينها سؤال مي كنم و براي جهان سؤال نمي كنم ، بلكه از براي كساني كه به من داده اي ، زيرا كه از آ ن� تو مي باشند.
10 و آنچه از آ ن� من است از آن� تو است و آنچه از آن� تو است از آن� من است و در آنها جلال يافته ام.
11 بعد از اين در جهان نيستم ام�ا اينها در جهان هستند و من نزد تو مي آيم. اي پدر قد�وس اينها را كه به من داده اي ، به اسم خود نگاه دار تا يكي باشند چنانكه ما هستيم.
12 مادامي كه با ايشان در جهان بودم ، من ايشان را به اسم تو نگاه داشتم ، و هر كس را كه به من داده اي حفظ نمودم كه يكي از ايشان هلاك نشد ، مگر پس ِر هلاكت تا كتاب تمام شود.
13 و ام�ا الآن نزد تو مي آيم. و اين را در جهان مي گويم تا خوشي مرا در خود كامل داشته باشند. 14 من كلام تو را به ايشان دادم و جهان ايشان را دشمن داشت زيرا كه از جهان نيستند ، همچنان كه من نيز از جهان نيستم. 15 خواهش نمي كنم كه ايشان را از جهان ببري ، بلكه تا ايشان را از شرير نگاه داري.
16 ايشان از جهان نيستند چنانكه من از جهان نمي باشم.
17 ايشان را به راستي خود تقديس نما. كلام تو راستي است. 18 همچنان كه مرا در جهان فرستادي ، من نيز ايشان را در جهان فرستادم.
19 و بجهت ايشان من خود را تقديس مي كنم تا ايشان نيز در راستي ، تقديس كرده شوند. 20 و نه براي اينها فقط سؤال مي كنم ، بلكه براي آنها نيز كه بوسيلة كلام ايشان به من ايمان خواهند آورد.
21 تا همه يك گردند چنانكه تو اي پدر ، در من هستي و من در تو ، تا ايشان نيز در ما يك باشند تا جهان ايمان آرد كه تو مرا فرستادي.
22 و من جلالي را كه به من دادي به ايشان دادم تا يك باشند چنانكه ما يك هستيم.
23 من در ايشان و تو در من ، تا در يكي كامل گردند و تا جهان بداند كه تو مرا فرستادي و ايشان را محب�ت نمودي چنانكه مرا محب�ت نمودي.
859