7
47 و چون شام شد ، كشتي در ميان دريا رسيد و او تنها بر خشكي بود.
48 و ايشان را در راندن كشتي خسته ديد زيرا كه باد مخالف بر ايشان مي وزيد. پس نزديك پاس چهارم از شب بر دريا خرامان شده ، به نزد ايشان آمد و خواست از ايشان بگذرد.
49 ام�ا چون او را ديدند ، تصو�ر نمودند كه اين خيالي است. پس فرياد برآوردند ، 50 زيرا كه همه او را ديده ، مضطرب شدند. پس بي درنگ بديشان خطاب كرده ، گفت: خاطر جمع داريد! من هستم ، ترسان مباشيد!
51 و تا نزد ايشان به كشتي سوار شد ، باد ساكن گرديد چنانكه بي نهايت در خود متحي�ر و متعج�ب شدند ،
52 زيرا كه معجزة نان را درك نكرده بودند زيرا دل ايشان سخت بود.
53 پس از دريا گذشته ، به سرزمين ج�ن ِسار�ت آمده ، لنگر انداختند. 54 و چون از كشتي بيرون شدند ، مردم در حال او را شناختند ، 55 و در همة آن نواحي بشتاب مي گشتند و بيماران را بر تختها نهاده ، هر جا كه مي شنيدند كه او در آنجا است ، مي آوردند.
56 و هر جايي كه به دهات يا شهرها يا اراضي مي رفت ، مريضان را بر راهها مي گذاردند و از او خواهش مي نمودند كه محض دامن رداي او را لمس كنند و هر كه آن را لمس مي كرد شفا مي يافت.
1 و فريسيان و بعضي كاتبان از اورشليم آمده ، نزد او جمع شدند.
2 چون بعضي از شاگردان او را ديدند كه با دستهاي ناپاك يعني ناشسته نان مي خورند ، ملامت نمودند ،
3 زيرا كه فريسيان و همة يهود تمس�ك به تقليد مشايخ نموده ، تا دستها را به د ّقت نشويند غذا نمي خورند ، 4 و چون از بازارها آيند تا نشويند چيزي نمي خورند و بسيار رسوم ديگر هست كه نگاه مي دارند چون شستن پياله ها و آفتابه ها و ظروف مس و كرسيها.
5 پس فريسيان و كاتبان از او پرسيدند: چون است كه شاگردان تو به تقليد مشايخ سلوك نمي نمايند بلكه به دستهاي ناپاك نان مي خورند ؟
6 در جواب ايشان گفت: نيكو اخبار نمود اشعيا دربارة شما اي رياكاران ، چنانكه مكتوب است: اين قوم به لبهاي خود مرا حرمت مي دارند ليكن دلشان از من دور است.
7 پس مرا عبث عبادت مي نمايند زيرا كه رسوم انساني را به جاي فرايض تعليم مي دهند ،
8 زيرا حكم خدا را ترك كرده ، تقليد انسان را نگاه مي دارند ، چون شستن آفتابه ها و پياله ها و چنين رسوم ديگر بسيار بعمل مي آوريد. 9 پس بديشان گفت كه حكم خدا را نيكو باطل ساخته ايد تا تقليد خود را محكم بداريد.
10 از اينجهت كه موسي گفت پدر و مادر خود را حرمت دار و هر كه پدر و مادر را دشنام دهد ، الب ّته هلاك گردد.
11 ليكن شما مي گوييد كه هرگاه شخصي به پدر يا مادر خود گويد: آنچه از من نفع يابي قربان يعني هديه براي خداست
12 و بعد از اين او را اجازت نمي دهيد كه پدر يا مادر خود را هيچ خدمت كند.
13 پس كلام خدا را به تقليدي كه خود جاري ساخته ايد ، باطل مي سازيد و كارهاي مثل اين بسيار بجا مي آوريد. 14 پس آن جماعت را پيش خوانده ، بديشان گفت: همة شما به من گوش دهيد و فهم كنيد.
15 هيچ چيز نيست كه از بيرون آدم داخل او گشته ، بتواند او را نجس سازد بلكه آنچه از درونش صادر شود آن است كه آدم را ناپاك مي سازد.
16 هر كه گوش شنوا دارد ، بشنود.
17 و چون از نزد جماعت به خانه درآمد ، شاگردانش معني مثل را از او پرسيدند.
18 بديشان گفت: مگر شما نيز همچنين بي فهم هستيد و نمي دانيد كه آنچه از بيرون آدم داخل مي شود ، نمي تواند او را ناپاك سازد ، 19 زيرا كه داخل دلش نمي شود بلكه به شكم مي رود و خارج مي شود به مزبله اي كه اين همه خوراك را پاك مي كند. 20 و گفت: آنچه از آدم بيرون آيد ، آن است كه انسان را ناپاك مي سازد ،
21 زيرا كه از درون دل انسان صادر مي شود ، خيالات بد و زنا و فسق و قتل و دزدي
22 و طمع و خباثت و مكر و شهوت پرستي و چشم بد و كفر و غرور و جهالت.
23 تمامي اين چيزهاي بد از درون صادر مي گردد و آدم را ناپاك مي گرداند. 24 پس از آنجا برخاسته به حوالي صور و صيدون رفته ، به خانه درآمد و خواست كه هيچ كس م ّطلع نشود ، ليكن نتوانست مخفي بماند ،
25 از آنرو كه زني كه دخترك وي روح پليد داشت ، چون خبر او را بشنيد ، فور ًا آمده بر پايهاي او افتاد. 26 و او زن يوناني از اهل فينيقي�ة ُصوري�ه بود.
پس از وي استدعا نمود كه ديو را از دخترش بيرون كند.
27 عيسي وي را گفت: بگذار او�ل فرزندان سير شوند زيرا نان فرزندان را گرفتن و پيش سگان انداختن نيكو نيست. 28 آن زن در جواب وي گفت: بلي خداوندا ، زيرا سگان نيز پس خورده هاي فرزندان را از زير سفره مي خورند.
29 وي را گفت ؛ بجهت اين سخن برو كه ديو از دخترت بيرون شد.
798