كتاب ميكاه� نبي
1 1 كلام خداوند كه بر ميكاه� مور� َشتي در ايام يوتام و آحاز و ح�زقيا ، پادشاهان يهودا نازل شد وآن را دربارة سامره و اورشليم ديد.
2 اي جميع قوم ها بشنويد و اي زمين و هرچه در آن است گوش بدهيد ، و خداوند يهوه يعني خداوند از هيكل قدسش بر شما شاهد باشد.
3 زيرا اينك خداوند از مكان خود بيرون مي آيد و نزول نموده ، بر مكان هاي بلند زمين مي خرامد. 4 و كوهها زيرا او گداخته مي شود و واديها م� َنشق مي گردد ، مثل موم پيش آتش و مثل آب كه به نشيب ريخته شود. 5 اين همه به سبب عصيان يعقوب و گناه خاندان اسرائيل است. عصيان يعقوب چيست ؟ آيا سامره نيست ؟ و مكان هاي بلند يهودا چيست ؟ آيا اورشليم نمي باشد ؟
6 پس سامره به توده سنگ صحرا و مكان غر�س نمودن م�و�ها مبد�ل خواهم ساخت و سنگهايش را به در�ه ريخته ، بنيادش را منكشف خواهم نمود. 7و همة بتهاي تراشيده شدة آن خرد و همة مزدهايش به آتش سوخته خواهد شد و همة تماثيلش را خراب خواهم كرد زيراكه از مزد فاحشه آنها را جمع كرد و به مزد فاحشه خواهد برگشت.
8 به اين سبب ماتم گرفته ، ِو ْلوله خواهم نمود و برهنه و عريان راه خواهم رفت و مثل شغالها ماتم خواهم گرفت و مانتد شتر مرغها نوحه گري خواهم نمود.
9 زيرا كه جراحت هاي وي علاج ناپذير نيست چونكه به يهودا رسيده و به دروازه هاي قوم من يعني به اورشليم داخل گرديده است.
10 درج� َّت خبر مرسانيد و هرگز گريه منماييد. در خانة ع� ْفر�ه ، در غبار خويشتن را غلطانيدم.
11 اي ساكنة شافير عريان و خجل شده ، بگذر. ساكنة ص ْافان بيرون نمي آيد. ماتم بي ْت ا�ي�ص ْل مكانش را از شما مي گيرد.
12 زيرا كه ساكنة ماروت به جهت نيكويي درد زه مي كشد ، چونكه بلا از جانب خداوند به دروازة اورشليم فرود آمده است.
13 اي ساكنة لاكيش اسب تندرو را به ارابه ببند. او ابتداي گناه دختر صهيون بود ، چونكه عصيان اسرائيل در تو يافت شده است. 14 بنابراين طلاق نامه اي به م�ور� َش ْت ج� َّت خواهي داد. خانه هاي َا ْكذيب ، چشمة فربننده براي پادشاهان اسرائيل خواهد بود. 15 اي ساكنة م�ر ِي َشه بار ديگر مالكي بر توخواهم آورد. جلال اسرائيل تا به ع�د�لام خواهد آمد.
2 1 واي بر آناني كه بر بسترهاي خود ظلم را تدبير مي نمايند و مرتكب شرارت مي شوند در روشنايي صبح آن را بجا مي آورند ، چونكه در قو�ت دست ايشان است.
2 بر زمينها طمع مي ورزند و آنها را غضب مي نمايند و بر خانه ها نيز و آنها را مي گيرند و بر مرد و خانه اش و شخص و ميراثش ظلم مي نمايند.
3 بنابراين خداوند چنين مي گويد: هان من بر اين قبيله بلايي را تدبير مي نمايم كه شما گردن خود را از آن نتواند بيرون آورد و مت ّكبرانه نخواهيد خراميد زيرا كه آن زمان زمان بد است.
4 در آن روز بر شما م�ث َل سوزناك خواهند خواند و خواهند گفت بال ّكل هلاك شده ايم. نصيب قوم مرا به ديگران داده است. چگونه آن را از من دور مي كند و زمينهاي مرا به مرت ّدان تقسيم مي نمايد.
5 بنابراين براي تو كسي نخواهد بود كه ريسمان را به قرعه در جماعت خداوند ب َك َش �د.
6 ايشان نبو�ت كرده ، مي گويند نبو�ت مكنيد. اگر به اينها نبو�ت ننمايند ، رسوايي دور نخواهد شد. 7 اي كه به خاندان يعقوب مسم�ي هستي آيا روح خداوند قاصر شده است و آيا اينها اعمال او مي باشد ؟ آيا كلام من براي هر كه به استقامت سالك مي باشد ، نيكو نيست ؟
8 لكن قوم من در اين روزها به دشمني برخاسته اند. شما ردا را از رخت آناني كه به اطمينان مي گذراند و از جنگ روگردانند ، مي كنيد. 9 و زنان قوم مرا از خانه هاي مرغوب ايشان بيرون مي كنيد و زينت مار از اطفال ايشان تا به ابد مي گيريد.
10 برخيزيد و برويد زيرا كه اين آرامگاه شما نيست چونكه نجس شده است شما را به هلاكت سخت هلاك خواهد ساخت.
738