15 و تاكستانهايش را از آنجا به وي خواهم داد و وادي ع�خور را به دروازة اميد مبد�ل خواهم ساخت و در آنجا مانند ايام جواني اش و مثل روز بيرون آمدنش از زمين مصر خواهد سراييد.
16 و خداوند مي گويد كه در آن روز مرا ايشي) يعني شوهر من( خواهد خواند و ديگر مرا ب�علي نخواهد گفت ، 17 زيرا كه نامهاي بعليم را از دهانش دور خواهم كرد كه بار ديگر به نامهاي خود مذكور نشوند.
18 و در آن روز به جهت ايشان با حيوانات صحرا و مرغان هوا و حشرات زمين عهد خواهم بست و كمان و شمشير و جنگ را از زمين خواهم شكست و ايشان را به امنيت خواهم خوابانيد.
19 و تو را تا به ابد نامزد خود خواهم ساخت و تو را به عدالت و انصاف و رأفت و رحما ّنيت نامزد خود خواهم گردانيد. 20 و چون تو را به امانت نامزد خود ساختم آنگاه يهوه را خواهي شناخت .»
21 و خداوند مي گويد: من خطاب خواهم كرد ، آسمانها را خطاب خواهم كرد و آنها زمين را خطاب خواهند كرد.
22 و زمين گندم و شيره و روغن را خطاب خواهد كرد و آنها ي� ْزر�عيل را خطاب خواهند كرد.
23 و او را براي خود در زمين خواهم ك�شت و بر ُلور�و�حام�ه رحمت خواهم فرمود و به ل ُوع�م�ي خواهم گفت تو قوم من هستي و او جواب خواهد داد تو خداي من مي باشي.
3
1 و خداوند مرا گفت: » بار ديگر برو و زني را كه محبوبة شوهر خود و زانيه مي باشد دوست بدار ، چنانكه خداوند بني اسرائيل را دوست مي دارد با آنكه ايشان به خدايان غيرمايل مي باشند و قرصهاي كشمش را دوست مي دارند.
2 پس او را براي خود به پانزده مثقال نقره و يك حومر و نصف حومر جو خريدم ،
3 و او را گفتم: براي من روزهاي بسيار تو ّقف خواهي نمود و زنا مكن و از آن مرد ديگر مباش و من نيز از آن تو خواهم بود .» 4 زيرا كه بني اسرائيل ايام بسياري بدون پادشاه و بدون رئيس و بدون قرباني و بدون تمثال و بدون ايفود و ترافيم خواهند ماند. 5 و بعد از آن بني اسرائيل بازگشت نموده ، يهوه خداي خويش و پادشاه خود داود را خواهند طلبيد. و در ايام بازپسين بسوي خداوند و احسان او با ترس خواهند آمد.
4
8
11
1 اي بني اسرائيل كلام خداوند را شنويد زيرا خداوند را با ساكنان زمين محاكمه اي است ؛ چونكه نه راستي و نه رأفت و نه معرفت خدا در زمين مي باشد.
2 بلكه لعنت و دروغ و قتل و دزدي و زناكاري ؛ و تع�دي مي نمايند ، و خونريزي به خونريزي ملحق مي شود.
3 بنابراين ، زمين ماتم مي كند و همة ساكنانش با حيوانات صحرا و مرغان هوا كاهيده مي شوند و ماهيان دريا نيز تلف مي گردند. 4 اما احدي مجادله ننمايد و احدي توبيخ نكند ، زيرا كه قوم تو مثل مجادله كنندگان با كاهنان مي باشند.
5 و تو در وقت روز خواهي لغزيد و نبي تو در وقت شب خواهد لغزيد و من مادر تو را هلاك خواهم ساخت. 6 قوم من از عدم معرفت هلاك شده اند. چونكه تو معرفت را ترك نمودي ، من نيز تو را ترك نمودم كه براي من كاهن نشوي ؛ و چونكه شريعت خداي خود را فراموش كردي من نيز فرزندان تو را فراموش خواهم نمود.
7 هر قدر كه ايشان افزوده شدند ، همان قدر به من گناه ورزيدند. پس جلال ايشان را به رسوايي مب�دل خواهم ساخت. گناه قوم مرا خوراك خود ساختند و دل خويش را به عصيان ايشان مشغول نمودند.
9 و كاهنان مثل قوم خواهند بود و عقوبت راههاي ايشان را به ايشان خواهم رسانيد و جزاي اعمال ايشان را به ايشان خواهم داد.
10 و خواهند خورد اما سير نخواهند گرديد زيرا كه عبادت خداوند را ترك نموده اند. زنا و شراب و شيره دل ايشان را مي ربايد.
12 قوم من از چوب خود مسألت مي كنند وعصاي ايشان بديشان خبرمي دهد. زيرا كه روح زناكاري ايشان را گمراه كرده است و از اطاعت خداي خود زنا كرده اند.
13 بر قل ّه هاي كوهها قرباني مي گذارنند و بر ت ّلها زير درختان بلوط و سفيد دار و ون ، چونكه ساية خوب دارد ، بخور مي سوزانند. از اين جهت دختران شما زنا مي كنند و عروسهاي شما فاحشه گري مي نمايند.
14 و من دختران شما را حيني كه زنا مي كنند و عروسهاي شما را حيني كه فاحشه گري مي نمايند ، سزا نخواهم داد زيرا كه خود ايشان با زانيه ها عزلت مي گزينند و با فاحشه ها قرباني مي گذرانند. پس قومي كه فهم ندارند خواهند افتاد.
15 اي اسرائيل اگر تو زنا مي كني ، يهودا مرتكب جرم نشود. پس حال به جلجال نرويد و به بيت آو�ن برنياييد و به حيات يهوه قسم نخوريد.
720