29 خيمه ها وگله هاي ايشان را خواهند گرفت. پرده ها و تمامي اسباب و شتران ايشان ندا خواهند داد كه خوف از هر طرف! 30 بگريزيد و به زودي هر چه تمامتر فرار نماييد اي ساكنان حاصور در جايهاي عميق ساكن شويد زيرا خداوند مي گويد: نبوكد نصر پادشاه بابل به ض ّد شما مشورتي كرده و به خلاف شما تدبيري نموده است.
31 خداوند فرموده است كه برخيزيد و بر ام�ت مطمئن كه در امني�ت ساكن اند هجوم آوريد. ايشان را به دروازه ها و نه پشت بندها است و به تنهايي ساكن مي باشند.
32 خداوند مي گويد كه شتران ايشان تاراج و كثرت مواشي ايشان غارت خواهد شد و آناني را كه گوشه هاي موي خود را مي تراشند بسوي هر باد پراكنده خواهم ساخت و هلاك ايشان را از هر طرف خواهم آورد.
33 و حاصور مسكن شغالها و ويرانة ابدي خواهد شد به حدي كه كسي در آن ساكن نخواهد گرديد و احدي از بني آدم در آن مأوا گزيد. 34 كلام خداوند دربارة عيلام كه بر ارميا نبي در ابتداي سلطنت صد�قيا پادشاه يهودا نازل شده ، گفت:
35 يهوه صبايوت چنين مي گويد: اينك من كمان عيلام و ماية قو�ت ايشان را خواهم شكست. 36 و چهار باد را از چهار سمت آسمان بر عيلام خواهم وزانيد و ايشان را بسوي همة اين بادها پراكنده خواهم ساخت به حدي كه هيچ امتي نباشد كه پراكندگان عيلام را نزد آنها نيايند.
50
37 و اهل عيلام را به حضور دشمنان ايشان و به حضور آناني كه قصد جان ايشان دارند مشو�ش خواهم ساخت. و خداوند مي گويد كه بر ايشان بلا يعني حد�ت خشم خويش را وارد خواهم آورد و شمشير را در عقب ايشان خواهم فرستاد تا ايشان را بال ّكل هلاك سازم.
38 و خداوند مي گويد: من كرسي خود را در عيلام برپا خواهم نمود و پادشاه و سروران را از آنجا نابود خواهم ساخت. 39 ليكن خداوند مي گويد: در اي�آم آخر اسيران عيلام را باز خواهم آورد.
1 كلامي كه خداوند دربارة بابل وزمين كلدانيان به واسطة ارميا نبي گفت:
2 درميان ام�ت ها اخبار و اعلام نماييد ، ع� َلمي برافراشته ، اعلام نماييد و مخفي مداريد. بگوييد كه بابل گرفتار شده ، بيل خجل گرديده است. م�ر�و�دك خرد شده و َاصنام او رسوا و بتهايش شكسته گرديده است.
3 زيرا كه امتي از هر طرف شمال بر او مي آيد و زمينش را ويران خواهد ساخت به حدي كه كسي در آن ساكن نخواهد شد و هم انسان و هم بهايم فرار كرده ، خواهند رفت.
طلبيد.
4 خداوند مي گويد كه در آن اي�آم و در آن زمان بني اسرائيل و بني يهودا با هم خواهند آمد. ايشان گريه كنان خواهند آمد و يهوه خداي خود را خواهند
5 و رويهاي خود را بسوي صهيون نهاده ، راه آن را خواهند پرسيد و خواهند گفت بيابيد و به عهد ابدي كه فراموش نشود به خداوند ملصق شويم.
6 قوم من گوسفندان گم شده بودند و شبانان ايشان ايشان را گمراه كرده ، بر كوهها آواره ساختند. از كوه به ّتل رفته ، آرامگاه خود را فراموش كردند. 7 هر كه ايشان را مي يافت ايشان را مي خورد و دشمنان ايشان مي گفتند كه گناه نداريم زيراكه به يهوه كه مسكن عدالت است و به يهوه كه اميد پدران ايشان بود گناه ورزيدند.
8 از ميان بابل فرار كنيد و از زمين كلدنيان بيرون آييد و مانند بزهاي نر پيش روي گله راه رويد. 9 زيرا اينك من جمعيت ام�ت هاي عظيم را از زمين شمال برمي انگيزانم و ايشان را بر بابل مي آورم و ايشان در برابر آن صف آرايي خواهند نمود و در آنوقت گرفتار خواهد شد تيرهاي ايشان مثل تيرهاي جب�آر هلاك كننده كه يكي از آنها خالي برنگردد خواهد بود.
10 خداوند مي گويد كه كلدانيان تاراج خواهند شد و هركه ايشان را غارت نمايد سير خواهد گشت.
11 زيرا شما اي غارت كنندگان ميراث من شادي و وجد كرديد و مانند گوساله اي كه خرمن را پايمال كند ، جست و خيز نموديد و مانند اسبان زورآور شيهه زديد.
زد.
12 ما در شما بسيار خجل خواهد شد و والدة شما رسوا خواهد گرديد. هان او مؤخر ام�ت ها و بيابان و زمين خشك و ع�ر�به خواهد شد.
13 به سبب خشم خداوند مسكون نخواهد شد بلكه بالك ّل ويران خواهد گشت. و هركه از بابل عبور نمايد متحي�ر شده ، به جهت تمام بلايايش صفير خواهد
14 اي جميع كمان داران در برابر بابل از هر طرف صف آرايي نماييد. تيرها بر او بيندازيد و دريغ منماييد زيرا به خداوند گناه ورزيده است. 15 از هرطرف بر او نعره زنيد چونكه خويشتن را تسليم نموده است. حصارهايش افتاده و ديوارهايش منهدم شده است زيرا كه اين انتقام خداوند است. پس از او انتقام بگيريد و بطوري كه او عمل نموده است همچنان با او عمل نماييد.
648