15 محبوبة مرا در خانة من چه كار است چونكه شرارت ورزيده است. آيا تضرع�ات و گوشت مقد�س مي توانند گناه تو را از تو دور بكند ؟ آنگاه مي توانستي وجد نمايي.
گرديد.
16 خداوند تو را زيتون شاداب كه ميوة نيكو خوشنما باشد مسم�ي نموده. اما به آوازغوغاي عظيم آتش در آن افروخته است كه شاخه هايش شكسته
17 زيرا يهوه صبايوت كه تو را غرس نموده بود بلايي بر تو فرموده است به سبب شرارتي كه خاندان اسرائيل و خاندان يهودا به ض ّد خويشتن كردند و براي بعل بخور سوزانيده خشم مرا به هيجان آوردند.
18 و خداوند مرا تعليم داد پس دانستم. آنگاه اعمال ايشان را به من نشان دادي. 19 و من مثل برة دست آموز كه به مذبح برند بودم و نمي دانستم كه تدبيرات به ّضد من نموده ، مي گفتند: » درخت را با ميوه اش ضايع سازيم و آن را از زمين زندگان قطع نماييم تا اسمش ديگر مذكور نشود.
ساختم.
20 اما اي يهوه صبايوت كه داور عادل و امتحان كنندة باطل و دل هستي ، بشود كه انتقام كشيدن تو را از ايشان ببينم زيراكه دعوي خود را نزد تو ظاهر
21 لهذا خداوند چنين مي گويد: » دربارة اهل عناتوت كه قصد جان تو دارند و مي گويند به نام يهوه نب�وت مكن مبادا از دست ما كشته شوي.
22 از اين جهت يهوه صبايوت چنين مي گويد: اينك بر ايشان عقوبت خدا هم رسانيد و جوانان ايشان را به شمشير خواهند مرد و پسران و دختران ايشان از گرسنگي هلاك خواهند شد.
12
23 و براي ايشان بقيه اي نخواهد ماند زيرا كه من بر اهل عناتوت در سال عقوبت ايشان بلايي خواهم رسانيد.
1 اي خداوند تو عادل تر هستي از اينكه من با تو محاج�ه نمايم. ليكن دربارة احكامت با تو سخن خواهم راند. چرا راه شريران برخوردار مي شود و جميع خيانتكاران ايمن مي باشند ؟
2 تو ايشان را غرس نمودي پس ريشه زدند و نمو� كرده ، ميوه نيز آوردند. تو به دهان ايشان نزديكي ، ام�آ به قلب ايشان دور.
3 اما تو اي خداوند مرا مي شناسي و مرا ديده دل مرا نزد خود امتحان كرده اي. ايشان را به جهت روز قتل تعيين نما. 4 زمين تا به كي ماتم خواهد نمود و گياه تمامي صحرا خشك خواهد ماند. حيوانات و مرغان به سبب شرارت ساكنانش تلف شده اند زيرا مي گويند كه او آخرت ما را نخواهند ديد.
5 اگر وقتي كه با پيادگان دويدي ، تو را خسته كردند ؟ پس چگونه با اسبان مي تواني برابري كني ؟ و هرچند در زمين سالم ايمن هستي در طغيان ارد�ن چه خواهي كرد ؟
6 زيرا كه هم برادرانت و هم خاندان پدرت به تو خيانت نمودند و ايشان نيز در عقب تو صداي بلند مي كنند پس اگرچه سخنان نيكو به تو بگويند ايشان را باور مكن.
8
7 من خانة خود را ترك كرده ، ميراث خويش را دور انداختم و محبوبة خود را به دست دشمنانش تسليم نمودم. و ميراث من مثل شير جنگل براي من گرديد. و به ض ّد من آوازخود را بلند كرد و از اين جهت از او نفرت كردم.
9 آيا ميراث من برايم مرغ شكاري رنگارنگ كه مرغان دور او را گرفته باشند شده است ؟ برويد و جميع حيوانات صحرا را جمع كرده ، آنها را بياوريد تا بخورند.
10 شبانان بسيار تاكستان مرا خراب كرده ، ميراث مرا پايمال نمودند. و ميراث مرغوب مرا به بيابان ويران مبد�ل ساختند.
11 آن را ويران ساختند و آن ويران شده ، چونكه كسي اين را در دل خود راه نمي دهد.
نيست.
12 بر تمامي بلنديهاي صحرا ، تاراج كنندگان هجوم آوردند زيرا كه شمشير خداوند از كنار زمين تا كنار ديگرش هلاك مي كند و براي هيچ بشري ايمني
13 گندم كاشتند و خار دروويدند ، خويشتن را به رنج آورده ، نفع نبردند. و از محصول شما به سبب حد�ت خشم خداوند خجل گرديدند. 14 خداوند دربارة جميع همسايگان شرير خود كه ضرر مي رسانند به ملكي كه قوم خود اسرائيل را مالك آن ساخته است چنين مي گويد: » اينك ايشان را از آن زمين برمي كنم و خاندان يهودا را از ميان ايشان برمي كنم.
آورد. 16
15 و بعد از بر َكندن ايشان رجوع خواهم كرد و بر ايشان ترح�م خواهم نمود و هركس از ايشان را به ملك خويش و هركس را به زمين خود باز خواهم
و اگر ايشان طريق هاي قوم مرا نيكو ياد گرفته ، به اسم من يعني به حيات يهوه قسم خورند چنانكه ايشان قوم مرا تعليم دادند كه به بعل قسم خوردند ، آنگاه ايشان درميان قوم من بنا خواهند شد.
614