64
18 قوم مقد�س تو اندك زماني آن را متصر�ف بودند و دشمنان ما مكان قدس تو را پايمال نمودند.
19 و ما مثل كساني كه تو هرگز بر ايشان حكمراني نكرده باشي و به نام تو ناميده نشده باشند گرديده ايم.
1 كاش كه آسمانها را م� ْن َشق�ْ ساخته ، نازل مي شدي و كوهها از رؤيت تو متزلزل مي گشت.
گردند.
2 مثل آتشي كه خورده چوبها را مشتعل سازد و ناري كه آب را به جوش آورد تا نام خود را بر دشمنانت معروف سازي و ام�ت ها از رؤيت تو لرزان
3 حيني كه كارهاي هولناك را كه منتظر آنها نبوديم بجا آوردي ، آنگاه نزول فرمودي و كوهها از رؤيت تو متزلزل گرديد. 4 زيرا كه از ايام قديم نشنيدند و استماع ننمودند و چشم خدايي را غير از تو كه براي منتظران خويش بپردازند نديد.
5 تو آناني را كه شادمانند و عدالت را بجا مي آورند و به راههاي تو تو را به ياد مي آورند ملاقات مي كني. اينك تو غضبناك شدي و ما گناه كرده ايم در اينها مد�ت مديدي بسر برديم و آيا نجات توانيم يافت ؟
6 زيراكه جميع ما مثل شخص نجس شده ايم و همة اعمال عادلة ما مانند ل ّتة ملو�ث مي باشد و همگي ما مثل برگ ، پژمرده شده ، گناهان ما مثل باد ، ما را مي ربايد.
7 و كسي نيست كه اسم تو را بخواند يا خويشتن را برانگيزاند تا به تو متم�سك شود زيرا كه روي خود را از ما پوشيده اي و ما را به سبب گناهان ما گداخته اي.
65
8 اما الان اي خداوند ، تو پدر ما هستي. ماگ� ْل هستيم و تو صانع ما هستي و جميع ما مصنوع دستهاي تو مي باشيم.
9 اي خداوند بشد�ت غضبناك مباش و گناه را تا به ابد بخاطر مدار. هان ملاحظه نما كه همگي ما قوم تو هستيم.
10 شهرهاي مقد�س تو بيابان شده. صهيون بيابان و اورشليم ، ويرانه گرديده است.
11 خانة مقد�س و زيباي ما كه پدران ما تو را در آن تسبيح مي خواندند به آتش سوخته شده و تمامي نفايس ما به خرابي مبد�ل گرديده است.
12 اي خداوند آيا با وجود اين همه ، خودداري مي كني و خاموش شده ، ما را بشد�ت رنجور مي سازي ؟
است.
1 آناني كه مرا طلب ننمودند مرا جستند و آناني كه مرا نطلبيدند مرا يافتند. و به قومي كه به اسم من ناميده نشدند گفتم لب�يك لبي�ك.
2 تمامي روز دستهاي خود را بسوي قوم متم�ردي كه موافق خيالات خود به راه ناپسنده سلوك مي نمودند دراز كردم.
3 قومي كه پيش رويم غضب مرا هميشه بهيجان مي آورند ، كه در باغات قرباني مي گذرانند و بر آجرها بخور مي سوزانند. 4 كه در قبرها ساكن شده ، در مغاره ها منزل دارند ، كه گوشت خنزير مي خورند و خورش نجاسات در ظروف ايشان است. 5 كه مي گويند: در جاي خود بايست و نزديك من ميا زيرا كه من از تو مقد�س تر هستم. اينان دود در بيني من مي باشند و آتشي كه تمامي روز مشتعل
6 همانا اين پيش من مكتوب است. پس ساكت نخواهم شد بلكه پاداش خواهم داد و به آغوش ايشان مكافات خواهم رسانيد. 7 خداوند مي گويد دربارة گناهان شما و گناهان پدران شما با هم كه بر كوهها بخور سوزانيديد و مرا بر ت ّلها اهانت نموديد. پس جزاي اعمال شما را او�ل به آغوش شما خواهم رسانيد.
8 خداوند چنين مي گويد: چنانكه شيره در خوشه يافت مي شود و مي گويند آن را فاسد مساز زيرا كه بركت در آن است ، همچنان به خاطر بندگان خود عمل خواهم نمود تا ايشان را بال ّكل هلاك نسازم.
9 بلكه نسلي از يعقوب و وارثي براي كوههاي خويش از يهودا به ظهور خواهم آورد. و برگزيدگانم ورثة آن و بندگانم ساكن آن خواهند شد.
10 و شارون ، مرتع گله ها و وادي عاكور ، خوابگاه رمه ها به جهت قوم من كه مرا طلبيده اند ، خواهد شد.
11 و اما شما كه خداوند را ترك كرده ، و كوه مقد�س مرا فراموش نموده ايد ، و مائده اي به جهت پخت مهي�ا ساخته و شراب ممزوج به جهت ات ّفاق ريخته ايد.
12 پس شما را به جهت شمشير مقد�ر ساختم و جميع شما براي قتل خم خواهيد شد زيراكه چون خواندم جواب نداديد و چون سخن گفتم نشنيديد و آنچه را كه در نظر من ناپسند بود بعمل آورديد و آنچه را كه نخواستم برگزيديد.
13 بنابراين خداوند يهوه مي گويد: هان بندگان من خواهند خورد اما شما گرسنه خواهيد بود اينك بندگانم خواهند نوشيد ام�ا شما تشنه خواهيد بود همانا بندگانم شادي خواهند كرد اما شما خجل خواهيد گرديد.
14 اينك بندگانم از خوشي دل ، تر ّنم خواهند نمود ، ام�ا شما از كدورت دل ، فرياد خواهيد نمود ، و از شكستگي روح ، ولوله خواهيد كرد.
15 و نام خود را براي برگزيدگان من به جاي من لعنت ، ترك خواهيد نمود پس خداوند يهوه تو را بقتل خواهد رسانيد و بندگان خويش را به اسم ديگر خواهيد ناميد.
580