26 و يهوه صبايوت تازيانه اي بر وي خواهد برانگيخت چنانكه در كشتار مد�يان بر صخرة غراب. و عصاي او بر دريا خواهد بود و آن را بلند خواهد كرد به طوري كه بر مصريان كرده بود.
11
27 و در آن روز واقع خواهد شد كه بار او از دوش تو و يوغ او از گردن تو رفع خواهد شد و يوغ از فربهي گسسته خواهد شد. 28 او به ع�يات رسيد و از مجرون گذشت و در مكماش اسباب خود را گذاشت.
29 از معبر عبور كردند و در جمع منزل گزيدند ، اهل رامه هراسان شدند و اهل جبعة شاؤل فرار كردند. 30 اي دختر جليم به آواز خود فرياد برآور! اي ليشه و اي عناتوت فقير گوش ده!
31 مدمينه فراري شدند و ساكنان جينيم گريختند.
32 همين امروز در نوب توقف مي كند و دست خود را بر جيل دختر صهيون و كوه اورشليم دراز مي سازد.
33 اينك خداوند يهوه صبايوت شاخه ها را با خوف قطع خواهد نمود و بلند قد�ان بريده خواهند شد و مرتفعان پست خواهند گرديد ، 34 و بوته هاي جنگل به آهن بريده خواهد شد و لبنان به دست جباران خواهد افتاد.
1 و نهالي از تنة ي�س�ي بيرون آمده ، شاخه اي از ريشه هايش خواهد شكفت.
2 و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت ، يعني روح حكمت و فهم و روح مشورت و قو�ت و روح معرفت و ترس خداوند.
3 و خوشي او در ترس خداوند خواهد بود و موافق رؤيت چشم خود داوري نخواهد كرد و بروفق سمع گوشهاي خويش تنبيه نخواهد نمود. 4 بلكه مسكينان را به عدالت داوري خواهد كرد و به جهت مظلومان زمين براستي حكم خواهد نمود. و جهان را به عصاي خويش زده ، شريران را به يفحة لبهاي خود خواهد كشت.
5 و كمربند كمرش عدالت خواهد بود و كمربند ميانش امانت. 6 و گرگ با بره سكونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابيد و گوساله و شير و پرواري با هم ، و طفل كوچك آنها را خواهد راند.
7 و گاو با خرس خواهد چريد و بچه هاي آنها با هم خواهند خوابيد و شير مثل گاو و كاه خواهد خورد. 8 و طفل شيرخوار بر سوراخ مار بازي خواهد كرد و طفل از شير باز داشته شده و دست خود را بر خانة افعي خواهد گذاشت.
9 و در تمامي كوه مقد�س من ضرر و فسادي نخواهند كرد زيرا كه جهان از معرفت خداوند پر خواهد بود مثل آبهايي كه دريا را مي پوشاند.
10 و در آن روز واقع خواهد شد كه ريشة ي�س�ي به جهت ع� َلم قوم ها برپا خواهد شد و ام�ت ها آن را خواهند طلبيد و سلامتي او با جلال خواهد بود.
11 و در آن روز واقع خواهد گشت كه خداوند بار ديگر دست خود را دراز كند تا بقية قوم خويش را كه از آشور و مصر و فتروس و حبش و عيلام و شنعار و حمات و از جزيره هاي دريا باقي مانده باشند بازآورد.
12 و به جهت ام�ت ها ع� َلمي برافراشته رانده شدگان اسرائيل را جمع خواهد كرد و پراكندگان يهودا را از چهار طرف جهان فراهم خواهد آورد.
13 و ح�س�د افرايم رفع خواهد شد و دشمنان يهودا منقطع خواهند گرديد. افرايم بر يهودا حسد نخواهد برد و يهودا افرايم را دشمني نخواهد كرد. 14 و به جانب مغرب بر دوش فلسطينيان پريده ، بني مشرق را با هم غارت خواهند نمود. و دست خود را بر ا َد�م و م�ؤآب دراز كرده ، بني عم�ون ايشان را اطاعت خواهند كرد.
12
13
15 و خداوند زبانة درياي مصر را تباه ساخته ، دست خود را با باد سوزان بر نهر دراز خواهد كر ، و آن را با هفت نهرش خواهد زد و جهت بقية قوم او كه از آشور باقي مانده باشند شاه راهي خواهد بود ، چنانكه به جهت اسرائيل در روز برآمدن ايشان از زمين مصر بود.
1 و در آن روز خواهي گفت كه » اي خداوند تو را حمد مي گويم زيرا كه به من غضبناك بودي ، اما غضب برگردانيده شده ، مرا تسلي مي دهي.
2 اينك خدا نجات من است و بر او تو ّكل نموده ، نخواهم ترسيد. زيرا ياه ي�ه�وه قو�ت و تسبيح من است و نجات من گرديده است.
3 بنابراين با شادماني از چشمه هاي نجات آب خواهيد كشيد. 4 و در آن روز خواهيد گفت: » خداوند را حمد گوييد و نام او را بخوانيد و اعمال او را در ميان قوم اعلام كنيد و ذكر نماييد كه اسم او متعال مي باشد.
5 براي خداوند بسراييد زيرا كارهاي عظيم كرده است و اين در تمامي زمين معروف است. 6 اي ساكنة صهيون صدا را برافراشته ، بسراي زيرا قدو�س اسرائيل در ميان تو عظيم است.
1 وحي دربارة بابل كه اشعيا ابن آموص آن را ديد.
2 ع� َلمي بر كوه خشك برپا كنيد و آواز به ايشان بلند نماييد ، با دست اشاره كنيد تا به دردهاي نجبا داخل شوند.
3 من م ّقدسان خود را مأمور داشتم و شجاعان خويش يعني آناني را كه در كبرياي من وجد مي نمايند به جهت غضبم دعوت نمودم.
546