30
21 هر كه خادم خود را از طفولي�ت به ناز مي پرورد ، آخر پسر او خواهد شد.
22 مرد تندخو نزاع برمي انگيزاند ، و شخص كج خلق در تقصيرمي افزايد.
23 تكب�ر شخص او را پست مي كند ، اما مرد حليم دل ، به جلال خواهد رسيد. 24 هر كه با دزد معاشرت كند ، خويشتن را دشمن دارد ، زيرا كه لعنت مي شنود و اعتراف نمي نمايد. 25 ترس از انسان دام مي گستراند ، اما هر كه بر خداوند توك ّل نمايد سرافراز خواهد شد.
26 بسياري لطف حاكم را مي طلبند ، اما داور ِي انسان از جانب خداوند است.
27 مرد ظالم نزد عادلان مكروه است ، و هركه در طريق ، مستقيم است نزد شريران مكروه مي باشد.
1 كلمات و پيغام آكور بن ياق َه. وحي آن مرد به ايتيئيل يعني به ايتيئيل و ُاكال.
2 يقين ًا من از هر آدمي وحشي تر هستم ، و فهم انسان را ندارم.
3 من حكمت را نياموخته ام و معرفت قد�وس را ندانسته ام. 4 كيست كه به آسمان صعود نمود و از آنجا نزول كرد ؟ كيست كه باد را در مشت خود جمع نمود ؟ و كيست كه آب را در جامه بند نمود ؟ كيست كه تمام ِي اقصاي زمين را استوار ساخت ؟ نام او چيست و پسر او چه اسم دارد ؟ بگو اگر اط ّلاع داري. 5 تمامي كلمات خدا م� َص ّفي است. او به جهت متوك ّلان خود سپر است.
6 به سخنان او چيزي ميفزا ، مبدا تو را توبيخ نمايد و تكذيب شوي.
7 دو چيز از تو درخواست نمودم ، آنها را قبل از آنكه بميرم از من باز مدار: 8 بطالت و دروغ را از من دور كن ، مرا نه فقر ده و نه دولت. به خوراكي كه نصيب من باشد مرا بپرور ،
9 مبادا سير شده ، تو را انكارنمايم و بگويم كه خداوند كيست. و مبادا فقير شده ، دزدي نمايم ، و اسم خداي خود را باطل برم.
10 بنده را نزد آقايش م ّتهم مساز ، مبادا تو را لعنت كند و مجرم شوي.
11 گروهي مي باشند كه پدر خود را لعنت مي نمايند ، و مادر خويش را بركت نمي دهند.
12 گروهي مي باشند كه در نظر خود پاك اند ، اما از نجاست خود غسل نيافته اند.
13 گروهي مي باشند كه چشمانشان چه قدر بلند است ، و مژگانشان چه قدر برافراشته. 14 گروهي مي باشند كه دندانهايشان شمشيرها است ، و دندانهاي آسياي ايشان كاردها تا فقيران را از روي زمين و مسكينان را از ميان مردمان بخورند.
31
15 زالو را دو دختراست كه بده بده مي گويند. سه چيزاست كه سير نمي شود ، بلكه چهار چيز كه نمي گويد كه كافي است:
16 هاويه و رحم نازاد ، و زميني كه از آب سير نمي شود ، و آتش كه نمي گويد كه كافي است.
17 چشمي كه پدر را استهزا مي كند و اطاعت مادر را خوار مي شمارد ، غرابهاي وادي آن را خواهند كند و بچه هاي عقاب آن را خواهند خورد. 18 سه چيز است كه براي من زياده عجيب است ، بلكه چهار چيز كه آنها را نتوانم فهميد:
19 طريق عقاب در هوا و طريق مار بر صخره ، و راه كشتي در ميان دريا و راه مرد با دختر باكره. 20 همچنان است طريق زن زانيه ؛ مي خورد و دهان خود را پاك مي كند و مي گويد گناه نكردم.
21 به سبب سه چيز زمين متزلزل مي شود ، و به سبب چهار كه آنها را تحم�ل نتواند كرد:
22 به سبب غلامي كه سلطنت مي كند ، و احمقي كه از غذا سير شده باشد ،
23 به سبب زن مكروهه چون منكوحه شود ، و كنيز وقتي كه وارث خاتون خود گردد. 24 چهار چيز است كه در زمين بسيار كوچك است ، ليكن بسيار حكيم مي باشد: 25 مورچه ها طايفة بي قو�نند ، ليكن خوراك خود را در تابستان ذخيره مي كنند ؛
26 ونكها طايفة ناتوانند ، اما خانه هاي خود را در صخره مي گذارند.
27 ملخها را پادشاهي نيست ، اما جميع آنها دسته دسته بيرون مي روند.
28 چلپاسه ها به دستهاي خود مي گيرند و در قصرهاي پادشاهان مي باشند. 29 سه چيزاست كه خوش خرام است ، بلكه چهار چيز كه خوش قدم مي باشد: 30 شير كه در ميان حيوانات تواناتر است ، و از هيچكدام روگردان نيست ؛
31 تازي و بز نر ، و پادشاه كه با او مقاومت نتوان كرد.
32 اگر از روي حماقت خويشتن را برافراشته اي و اگر بد انديشيده اي ، پس دست بر دهان خود بگذار ؛
33 زيرا چنانكه از فشردن شير ، پنير بيرون مي آيد ، و از فشردن بيني ، خون بيرون مي آيد ، همچنان از فشردن غضب نزاع بيرون مي آيد.
525