14 چونكه بندگان تو در سنگهاي وي رغبت دارند و بر خاك او شفقت مي نمايند.
15 پس ام�ت ها از نام خداوند خواهند ترسيد و جميع پادشاهان جهان از كبريايي تو.
16 زيرا خداوند صهيون را بنا نموده ، و در جلال خود ظهور فرموده است.
17 به دعاي مسكينان توجه نموده ، و دعاي ايشان را خوار نشمرده است. 18 اين براي نسل آينده نوشته مي شود تا قومي كه آفريده خواهند شد خداوند را تسبيح بخوانند.
19 زيرا كه از بلندي قدس خود نگريسته ، خداوند از آسمان بر زمين نظر افكنده است. 20 تا نالة اسيران را بشنود و آناني را كه به موت سپرده شده اند آزاد نمايد.
21 تا نام خداوند را در صهيون ذكر نمايند و تسبيح او را در اورشليم ،
22 هنگامي كه قوم ها با هم جمع شوند و ممالك نيز تا خداوند را عبادت نمايند.
23 توانايي مرا در راه ناتوان ساخت و روزهاي مرا كوتاه گردانيد. 24 گفتم: اي خداي من مرا در نصف روزهايم برمدار. سالهاي تو تا جميع نسل ها است.
25 از قديم بنياد زمين را نهادي و آسمان ها عمل دستهاي تو است.
26 آنها فاني مي شوند ، ليكن تو باقي هستي و جميع آنها فاني مي شوند ، ليكن تو باقي هستي و جميع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها را تبديل خواهي كرد و مبد�ل خواهند شد.
27 ليكن تو همان هستي و سالهاي تو تمام نخواهد گرديد.
28 فرزندان بندگانت باقي خواهند ماند و ذر�يت ايشان در حضور تو پايدار خواهند بود.
103 1 اي جان من خداوند را متبارك بخوان! و هرچه در درون من است نام قد�وس او را متبارك خواند.
2 اي جان من خداوند را متبارك بخوان و جميع احسان هاي او را فراموش مكن!
3 كه تمام گناهانت را مي آمرزد و همة مرض هاي تو را شفا مي بخشد ؛ 4 كه حيات تو را از هاويه فديه مي دهد و تاج رحمت و رأفت را بر سر تو مي نهد ؛
5 كه جان تو را به چيزهاي نيكو سير ميكند تا جواني تو مثل عقاب تازه شود.
6 خداوند عدالت را به جا مي آورد و انصاف را براي جميع مظلومان. 7 طريق هاي خويش را به موسي تعليم داد و عمل هاي خود را به بني اسرائيل.
8 خداوند رحمان و كريم است ؛ دير غضب و بسيار رحيم.
9 تا به ابد محاكمه نخواهد نمود و خشم را هميشه نگاه نخواهد داشت.
10 با ما موافق گناهان عمل ننموده ، و به ما به حسب خطاياي ما جزا نداده است.
11 زيرا آنقدر كه آسمان از زمين بلندتر است ، به همان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظيم است.
12 به اندازه اي كه مشرق از مغرب دور است ، به همان اندازه گناهان ما را از ما دوركرده است.
13 چنانكه پدر بر فرزندان خود رئوف است ، همچنان خداوند بر ترسندگان خود رأفت مي نمايد. 14 زيرا جبل ّت ما را مي داند و ياد مي دارد كه ما خاك هستيم.
15 و اما انسان ، اي�ام او مثل گياه است ، مثل گل صحرا همچنان مي شكفد. 16 زيرا كه باد بر آن مي وزد و نابود مي گردد و مكانش ديگر آن را نمي شناسد.
17 ليكن رحمت خداوند بر ترسندگانش از ازل تا ابدالآباد است و عدالت او بر فرزندان� فرزندان.
18 بر آناني كه عهد او را حفظ مي كنند و فرايض او را ياد مي دارند تا آنها را به جا آورند. 19 خداوند تخت خود را بر آسمانها استوار نموده ، و سلطنت او بر همه مس ّلط است. 20 خداوند را متبارك خوانيد ، اي فرشتگان او كه در قو�ت زورآوريد و كلام او را به جا مي آوريد و آواز كلام او را گوش مي گيريد!
21 اي جميع لشكرهاي او خداوند را متبارك خوانيد! و اي خادمان او كه ارادة او را بجا مي آوريد!
22 اي همة كارهاي خداوند او را متبارك خوانيد! در همة مكان هاي سلطنت او. اي جان من خداوند را متبارك بخوان!
104
482