2 عصيان قوم خود را عفو كرده اي. تمام ِي گناهان ايشان را پوشانيده اي ، سلاه.
3 تمام ِي غضب خود را برداشته و از حدت خشم خويش رجوع كرده اي. 4 اي خداي نجات ما ، ما را برگردان و غيظ خود را از ما بردار.
5 آيا تا به ابد با ما غضبناك خواهي بود ؟ و خشم خويش را نس ًلا بعد نسل طول خواهي داد ؟ 6 آيا برگشته ما را حيات نخواهي داد تا قوم تو در تو شادي نمايند ؟
7 اي خداوند رحمت خود را بر ما ظاهر كن و نجات خويش را به ما عطا فرما.
8 آنچه خدا يهوه مي گويد خواهم شنيد زيرا به قوم خود و به مقد�سان خويش به سلامتي خواهد گفت تا بسوي جهالت برنگردند. 9 يقين ًا نجات او به ترسندگان او نزديك است تا جلال در زمين ما ساكن شود.
10 رحمت و راستي با هم ملاقات كرده اند. عدالت و سلامتي يكديگر را بوسيده اند.
11 راستي از زمين خواهد روييد و عدالت از آسمان خواهد نگريست.
12 خداوند نيز چيزهاي نيكو را خواهد بخشيد و زمين ما محصول خود را خواهد داد.
13 عدالت پيش روي او خواهد خراميد و آثار خود را طريقي خواهد ساخت.
86 1 اي خداوند گوش خود را فراگرفته ، مرا مستجاب فرما زيرا مسكين و نيازمند هستم!
2 جان مرا نگاه دار زيرا من متق ّي هستم. اي خداي من ، بندة خود را كه بر تو تو ّكل دارد ، نجات بده.
3 اي خداوند بر من كرم فرما زيرا كه تمام ِي روز تو را مي خوانم! 4 جان بندة خود را شادمان گردان زيرا اي خداوند جان خود را نزد تو برمي دارم.
5 زيرا تو اي خداوند ، نيكو و غفار هستي و بسيار رحيم براي آناني كه تو را مي خوانند.
6 اي خداوند دعاي مرا اجابت فرما و به آواز ت ّضرع من توجه نما! 7 در روز تنگي خود تو را خواهم خواند زيرا كه مرا مستجاب خواهي فرمود.
8 اي خداوند درميان خدايان مثل تو نيست و كاري مثل كارهاي تو ني.
9 اي خداوند همة ام�ت هايي كه آفريده اي آمده ، به حضور تو سجده خواهند كرد و نام تو را تمجيد خواهند نمود.
10 زيرا كه تو بزرگ هستي و كارهاي عجيب مي كني. تو تنها خدا هستي.
11 اي خداوند طريق خود را به من بياموز تا در راستي تو سالك شوم. دل مرا واحد ساز تا از نام تو ترسان باشم.
12 اي خداوند خداي من ، تو را به تمامي د�ل حمد خواهم گفت و نام تو را تمجيد خواهم كرد تا ابدالآباد.
13 زيرا كه رحمت تو به من عظيم است و جان مرا از هاوية اسفل رهانيده اي. 14 اي خدا متكب�ران بر من برخاسته اند و گروهي از ظالمان قصد جان من دارند و تو را در مد نظر خود نمي آورند. 15 و تو اي خداوند خداي رحيم و كريم هستي. دير غضب و پ�ر از رحمت و راستي.
16 بسوي من التفات كن و بر من كرم فرما. قو�ت خود را به بنده ات بده و پسر كنيزخود را نجات بخش. 17 علامت خوبي را به من بنما تا آناني كه از من نفرت دارند آن را ديده ، خجل شوند زيرا كه تو اي خداوند مرا اعانت كرده و تسل ّي داده اي.
87 1 اساس او در كوههاي مقد�س است.
2 خداوند دروازه هاي صهيون را دوست مي دارد ، بيشتر از جميع مسكن هاي يعقوب.
3 سخنهاي مجيد دربارة تو گفته مي شود ، اي شهرخدا! س�لاه. 4 ر�ه�ب� و بابل را از شناسندگان خود ذكرخواهم كرد. اينك فلسطين و صور و حبش ، اين در آنجا متولد شده است.
5 و دربارة صهيون گفته شد كه اين و آن در آن متولد شده اند. و خود حضرت اعلي آن را استوار خواهد نمود. 6 خداوند چون ام�ت ها را مي نويسد ، ثبت خواهد كرد كه اين در آنجا متولد شده است ، س�لاه.
7 مغنيان و رقص كنندگان نيز. جميع چشمه هاي من در تو است.
88
475