10 زيرا كه حياتم از غم و سالهايم از ناله فاني گرديده است. قو�تم از گناهم ضعيف و استخوانهايم پوسيده شد.
11 نزد همة دشمنانم عار گرديده ام. خ صوص ًا نزد همسايگان خويش ؛ و باعث خوف آشنايان شده ام. هر كه مرا بيرون بيند از من مي گريزد.
12 مثل مرده از خاطر فراموش شده ام و مانند ظرف� تلف شده گرديده ام.
13 زيرا كه بهتان را از بسياري شنيدم و خوف گرداگرد من مي باشد ، زيرا بر من با هم مشورت مي كنند و در قصد جانم تفكر مي نمايند. 14 و اما من بر تو اي خداوند توكل مي دارم و گفته ام خداي من تو هستي. 15 وقتهاي من در دست تو مي باشد. مرا از دست دشمنانم و جفا كنندگانم خلاصي ده.
16 روي خود را بر بنده ات تابان ساز و مرا به رحمت خود نجات بخش.
17 اي خداوند خجل نشوم چونكه تو را خوانده ام. شريران خجل شوند و در حفره خاموش باشند. 18 لبهاي دروغ گو گنگ شود كه به درشتي و تكبر و استهانت بر عادلان سخن مي گويد.
19 زهي عظمت احسان تو كه براي ترسندگانت ذخيره كرده اي و براي متوك ّلانت پيش بني آدم ظاهر ساخته اي. 20 ايشان را در پردة روي خود از مكايد مردم خواهي پوشانيد. ايشان را در خيمه اي از عداوت زبانها مخفي خواهي داشت
21 متبارك باد خداوند كه رحمت عجيب خود را در شهر حصين به من ظاهر كرده است.
22 و اما من در حيرت خود گفتم كه از نظر تو منقطع شده ام. ليكن چون نزد تو فرياد كردم آواز تضرع مرا شنيدي.
23 اي جميع مق د�سا ن� خداوند او را دوست داريد. خداوند ُامنا را محفوظ مي دارد و متكبران را مجازات كثير مي دهد. 24 قوي باشيد و دل شما را تقويت خواهد داد ، اي همگاني كه براي خداوند انتظار مي كشيد!
32 1 خوشابحال كسي كه عصيان او آمرزيده شد و گناه وي مستور گرديد.
2 خوشابحال كسي كه خداوند به وي جرمي در حساب نياو�ر�د و در روح او حيله اي نمي باشد.
3 هنگامي كه خاموش مي بودم ، استخوانهايم پوسيده مي شد از نعره اي كه تمامي روز مي زدم. 4 چونكه شب و روز بر من سنگين مي بود. رطوبتم به خشك ِي تابستان مبدل گرديد ، سلاه.
5 به گناه خود نزد تو اعتراف كردم و جرم خود را مخفي نداشتم. گفتم: عصيان خود را نزد خداوند اقرار مي كنم. پس تو آلايش گناهم را عفو كردي ، سلاه. 6 از اين رو هر مقد�سي در وقت اجابت نزد تو دعا خواهد كرد. وقتي كه آبهاي بسيار به س� ي�لا ن آيد ، هرگز بدو نخواهد رسيد.
7 تو ملجاي من هستي مرا از تنگي حفظ خواهي كرد. مرا به سوردهاي نجات احاطه خواهي نمود ، سلاه. 8 تو را حكمت خواهم آموخت و به راهي كه بايد رفت ارشاد خواهم نمود و تو را به چشم خود كه بر تو است نصيحت خواهم فرمود.
9 مثل اسب و قاطر بي فهم مباشيد كه آنها را براي بستن به دهنه و لگام زينت مي دهند ، وا ّلا نزديك نخواهند آمد.
10 غمهاي شرير بسيار مي باشد ، ام�ا هركه بر خداوند توكل دارد رحمت او را احاطه خواهد كرد.
11 اي صالحان در خداوند شادي و وجد كنيد و اي همة راست دلان ترن ّم نماييد.
33 1 اي صالحان در خداوند شادي نماييد ، زيرا كه تسبيح خواندن راستان را مي شايد.
2 خداوند را با بربط حمد بگوييد ؛ با عود ده تار او را سرود بخوانيد.
3 سرودي تازه براي او بسراييد ؛ نيكو بنوازيد با آهنگ بلند. 4 زيرا كلام خدا مستقيم است و جميع كارهاي او با امانت است. 5 عدالت و انصاف را دوست مي دارد. جهان از رحمت خداوند پر است.
6 به كلام خداوند آسمانها ساخته شد و كل جنود آنها به َن ْفخ�ة دهان او.
7 آبهاي دريا را مثل توده جمع مي كند و لج�ه ها را در خزانه ها ذخيره مي نمايد. 8 تمام ِي اهل زمين از خداوند بترسند ؛ جميع سكنة ربع مسكون از او بترسند.
9 زيرا كه او گفت و شد ؛ او امر فرمود و قايم گرديد.
10 خداوند مشورت ام�ت ها را باطل مي كند ؛ تدبيرهاي قبائل را نيست مي گرداند.
11 مشورت خداوند قائم است تا ابدالآباد ؛ تدابير قلب او تا دهرالد�هور.
12 خوشابحال ام�تي كه يهوه خداي ايشان است و قومي كه ايشان را براي ميراث خود برگزيده است.
450