9 1 و در روز بيست و چهارم اين ماه ، بني اسرائيل روزه دار و پلاس دربر و خاك بر سر جمع شدند.
2 و ذري�ت اسرائيل خويشتن را از جميع غربا جدا نموده ، ايستادند و به گناهان خود و تقصيرهاي پدران خويش اعتراف كردند.
3 و در جاي خود ايستاده ، يك ربع روز كتاب تورات� يهوه خداي خود را خواندند و ربع ديگر اعتراف نموده ، ي�ه�و�ه خداي خود را عبادت نمودند. 4 و ي� ُشوع و باني و ق َد�ميئيل و َشب� ْنيا و ب�ن ي� و َشر�ب�يا و باني و كناني بر زينة لاويان ايستادند و به آواز بلند ، نزد يهوه خداي خويش استغاثه نمودند. 5 آنگاه لاويان ، يعني ي� ُشوع و َقد�ميئيل و باني و ح� َشب� ِنيا و َشر�ب�يا و ه�ودي�ا و َشب� ْنيا و َف َت �حيا گفتند: » برخيزيد و ي�ه�و�ه خداي خود را از ازل تا به ابد متبارك بخوانيد. و اسم جليل تو كه از تمام بركات و تسبيحات اعلي تر است متبارك باد.
6 تو به تنهايي يهوه هستي. تو فلك و فلك الافلاك و تمامي جنود آنها را و زمين را و هرچه بر آن است و درياها را و هرچه در آنها است ، ساخته اي و تو همة اينها را حيات مي بخشي و جنود آسمان تو را سجده مي كنند.
7 تو اي يهوه ، آن خدا هستي كه ابرام را برگزيدي و او را از اوركلدانيان بيرون آوردي و اسم او را به ابراهيم تبديل نمودي.
8 و دل او را به حضور خود امين يافته ، با وي عهد بستي كه زمين كنعانيان و ح� ّتيان و َام�وريان و َف ِر ِّزيان و ي�ب�وسيان و ِجر�جاشيا ن را به او ارزاني داشته ، به ّذريت او بدهي و وعدة خود را وفا نمودي ، زيرا كه عادل هستي.
9 و مصيبت پدران ما را در مصر ديدي و فرياد ايشان را نزد بحر قلزم شنيدي.
10 و آيات و معجزات بر فرعون و جميع بندگانش و تمامي قوم و زمينش ظاهر ساختي ، چونكه مي دانستي كه بر ايشان ستم مي نمودند. پس به جهت خود اسمي پيدا كردي ، چنانكه امروز شده است.
11 و دريا را به حضور ايشان م� ْن َشق ساختي تا از ميان دريا به خشكي عبور نمودند و تعاقب كنندگان ايشان را به عمقهاي دريا مثل سنگ در آب عميق انداختي.
12 و ايشان را در روز ، به ستون ابر و در شب ، به ستون آتش رهبري نمودي تا راه را كه در آن بايد رفت ، براي ايشان روشن سازي.
13 و بر كوه سينا نازل شده ، با ايشان از آسمان تك ّلم نموده و احكام راست و شرايع حق� و اوامر و فرايض نيكو را به ايشان دادي. 14 و س�ب�ت مقد�س خود را به ايشان شناساندي و اوامر و فرايض و شرايع به واسطة بندة خويش موسي به ايشان امر فرمودي.
15 و نان از آسمان براي گرسنگي ايشان دادي و آب از صخره اي براي تشنگي ايشان جاري ساختي و به ايشان وعده دادي كه به زميني كه دست خود را برافرشتي كه آن را به ايشان بدهي داخل شده ، آن را به تصر�ف آوردند.
16 ليكن ايشان و پدران ما متكب�رانه رفتار نموده ، گردن خويش را سخت ساختند و اوامر تو را اطاعت ننمودند. 17 و از شنيدن ابا نمودند و اعمال عجيبه اي را كه در ميان ايشان نمودي بياد نياوردند ، بلكه گردن خويش را سخت ساختند و فتنه انگيز ، سرداري تعيين نمودند تا به زمين بندگي خود مراجعت كنند. اما تو خداي غف ّار و كريم و رحيم و دير غضب و كثير احسان بوده ، ايشان را ترك نكردي.
18 بلكه چون گوسالة ريخته شده اي براي خود ساختند و گفتند: اي اسرائيل! اين خداي تو است كه تو را از مصر بيرون آورد ، و اهانت عظيمي نمودند ،
19 آنگاه تو نيز برحسب رحمت عظيم خود ايشان را در بيابان ترك ننمودي ، و ستون ابر در روز كه ايشان را كه در راه رهبري مي نمود از ايشان دور نشد و نه ستون آتش در شب كه راه را كه در آن بايد بروند براي ايشان روشن مي ساخت.
20 و روح نيكوي را به جهت تعليم ايشان دادي و م�ن� خويش را از دهان ايشان باز نداشتي و آب براي تشنگي ايشان ، به ايشان عطا فرمودي.
21 و ايشان را در بيابان چهل سال پرورش دادي كه به هيچ چيز محتاج نشدند. لباس ايشان مندرس نگرديد و پايهاي ايشان ورم نكرد.
22 و ممالك و قومها به ايشان ارزاني داشته ، آنها را تا حدود تقسيم نمودي و زمين سيحون و زمين پادشاه ح�ب�شون و زمين عوج پادشاه باشان را به ت ّصرف آوردند.
23 و پسران ايشان را مثل ستارگان آسمان افزوده ، ايشان را به زميني كه به پدران ايشان وعده داده بودي كه داخل شده ، آن را به تصر�ف آوردند ، درآوردي.
24 پس پسران ايشان داخل شده ، زمين را به تص ّرف آوردند و كنعانيان را كه سكنة زمين بودند ، به حضور ايشان مغلوب ساختي و آنها را با پادشاهان آنها و قومهاي زمين ، به دست ايشان تسليم نمودي ، تا موافق ارادة خود با آنها رفتار نمايند.
25 پس شهرهاي حصاردار و زمينهاي برومند گرفتند و خانه هاي پر از نفايس و چشمه هاي َك ْنده شده و تاكستانها و باغات زيتون و درختان ميوه دار بيشمار به ت ّصرف آوردند و خورده و سير شده و فربه گشته ، از نعمت هاي عظيم تو مت ّلذذ گرديدند.
26 و بر تو فتنه انگيخته و تم�رد نموده ، شريعت تو را پشت سر خود انداختند و انبياي تو را كه براي ايشان شهادت مي آوردند تا بسوي تو بازگشت نمايند ، ك ُشتند و اهانت عظيمي به عمل آوردند.
27 آنگاه تو ايشان را به دست دشمنانشان تسليم نمودي تا ايشان را به تنگ آوردند و در حين تنگي خويش ، نزد تو استغاثه نمودند و ايشان را از آسمان اجابت نمودي و برحسب رحمت هاي عظيم خود ، نجات دهندگان به ايشان دادي كه ايشان دادي كه ايشان را از دست دشمنانشان رهانيدند.
394