12 و جميع لاوياني م�غ َن ّي بودند يعني آساف و هيمان و ي�د�و ُتون و پسران و برادران ايشان به كتان نازك ملبس شده ، با سنجها و بربطها و عودها به طرف مشرق مذبح ايستاده بودند ، و با ايشان صد و بيست كاهن بودند كه َك ِر ّنا مي نواختند ).
13 پس واقع شد كه چون كر ّنآ نوازان و مغني�آن مثل يك نفر به يك آواز در حمد و تسبيح خداوند به صدا آمدند ، و چون با ك َر ِن ّآها و سنجها و ساير آلات موسيقي به آواز بلند مي خواندند و خداوند را حمد گفتند كه او نيكو است زيرا كه رحمت او تا ابداالاباد است ، آنگاه خانه يعني خانة خداوند از ابر پر شد.
14 و كاهنان به سبب ابر نتوانستند براي خدمت بايستند زيرا كه جلال ي�ه�و�ة خانة خدا را پر كرده بود.
6 1 آنگاه سليمان گفت :« خداوند فرموده است كه در تاريكي غليظ ساكن مي شوم.
2 اما من خانه اي براي سكونت تو و مكاني را كه تا به ابد ساكن شوي بنا نموده ام.
3 و پادشاه روي خود را برگردانيده ، تمامي جماعت اسرائيل را بركت داد ، تمامي جماعت اسرائيل بايستادند. 4 پس گفت: ي�ه�و�ه خداي اسرائيل متبارك باد كه به دهان خود به پدرم داود وعده داده ، و به دست خود آن را به جا آورده ، گفت: 5 از روزي كه قوم خود را از زمين مصر بيرون آوردم شهري از جميع اسباط اسرائيل برنگزيدم تا خانه اي بنا نمايم كه اسم من در آن باشد ، و كسي را برنگزيدم تا پيشواي قوم من اسرائيل بشود.
6 اما اورشليم را برگزيدم تا اسم من در آنجا باشد و داود را انتخاب نمودم تا پيشواي قوم من اسرائيل بشود.
7 و در دل پدرم داود بود كه خانه اي براي اسم ي�ه�و�ه خداي اسرائيل بنا نمودم.
8 اما خداوند به پدرم داود گفت: چون در دل تو بود كه خانه اي براي اسم من بنا نمايي نيكو كردي كه اين را در دل خود نهادي. 9 ليكن توخانه را بنا نخواهي نمود ، بلكه پسر تو كه از ُصلب تو بيرون آيد او خانه را براي اسم من بنا خواهد كرد.
10 پس خداوند كلامي را كه گفته بود ثابت گردانيد و من به جاي پدرم داود برخاسته ، و بر وفق آنچه خداوند گفته بود بر كرسي اسرائيل نشسته ام و خانه را به اسم ي�ه�و�ه خداي اسرائيل بنا نمودم.
11 و تابوت را كه عهد خداوند كه آن را با بني اسرائيل بسته بود در آن مي باشد در آنجا گذاشته ام.
12 و او پيش مذبح خداوند به حضور تمامي جماعت اسرائيل ايستاده ، دستهاي خود را برافراشت.
13 زيرا كه سليمان منبر برنجيني را كه طولش پنج ذراع ، و عرضش پنج ذراع ، و بلنديش سه ذراع بود ساخته ، آن را درميان صحن گذاشت و بر آن ايستاده ، به حضور جماعت اسرائيل زانو زد و دستهاي خود را به سوي آسمان برافرشته ،
14 گفت: اي ي�ه�و�ه خداي اسرائيل! خدايي مثل تو نه در آسمان و نه در زمين مي باشد كه با بندگان خود كه به حضور تو به تمامي دل خويش سلوك مي نمايند ، عهد و رحمت نگاه مي داري.
است.
15 و آن وعده اي را كه به بندة خود پدرم داود داده اي ، نگاه داشته اي زيرا به دهان خود وعده دادي و به دست خود آن را وفا نمودي چنانكه امروز شده
16 پس الآن اي ي�ه�و�ه خداي اسرائيل با بندة خود پدرم داود آن وعده را نگاه دار كه به او داده و گفته اي كه به حضور من كسي كه بر كرسي اسرائيل بنشيند براي تو منقطع نخواهد شد ، به شرطي كه پسرانت طريقهاي خود را نگاه داشته ، به شريعت من سلوك نمايند چنانكه تو به حضور من رفتار نمودي.
17 و الآن اي ي�ه�و�ه خداي اسرائيل كلامي كه به بندة خود داود گفته اي ثابت بشود.
18 اما آيا خدا في الحقيقة درميان آدميان بر زمين ساكن خواهد شد ؟ اينك فلك الافلاك تو را گنجايش ندارد تا چه برسد به اين خانه اي كه بنا كردم. 19 ليكن اي ي�ه�و�ه خداي من به دعا و تضرع بندة خود توجه نما و استغاثه و دعايي را كه بنده ات به حضور تو مي كند اجابت فرما ، 20 تا آنكه شب و روز چشمان تو بر اين خانه باز شود و بر مكاني كه درباره اش وعده داده اي كه اسم خود را درآنجا قرار خواهي داد تا دعايي را كه بنده ات به سوي اين مكان بنمايد اجابت كني ،
فرما.
21 و تضرع بنده ات و قوم خود اسرائيل را كه به سوي اين مكان دعا مي نمايند ، استماع نما و از آسمان مكان سكونت خود بشنو ؛ و چون شنيدي عفو
22 اگر كسي با همساية خود گناه ورزد و قسم بر او عرضه شود كه بخورد و او آمده ، پيش مذبح تو در اين خانه قسم خورد ،
23 آنگاه از آسمان بشنو و عمل نموده ، به جهت بندگانت داوري كن و شريران را جزا داده ، طريق ايشان را بسر ايشان برسان ، و عادلان را عادل شمرده ، ايشان را به حسب عدالت ايشان جزا بده.
24 و هنگامي كه قوم تو اسرائيل به سبب گناهاني كه به تو ورزيده باشند ، به حضور دشمنان خود مغلوب شوند ، اگر به سوي تو بازگشت نموده ، به اسم تو اعتراف نمايند و نزد تو در اين خانه دعا و تضرع كنند ،
25 آنگاه از آسمان بشنو و گناه قوم خود اسرائيل را بيامرز و ايشان را به زميني كه به ايشان و به پدران ايشان داده اي بازآور.
350