جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 572
5 75
استقامت با و کنیم دور خود از میپیچد، ما پای و دست به
چشمان و 2 بدویم. است، شده مقرر ما برای که مسابقهای در
که بدوزیم عیسی یعنی * ایمان کامل مظهر و قهرمان بر را خود
که خوشی آن بهخاطر
کرد تحمل را صلیب داشت، رو پیش
خدا تخت راست جانب بر اکنون و شمرد ناچیز را آن ننگ و
سوی از را مخالفتی چنان که بیندیشید او به 3 است. نشسته
نشوید. دلسرد و خسته تا کرد، تحمل گناهکاران
نکردهاید ایستادگی جان پای تا گناه با خود نبرد در هنوز 4
پسران را شما که بردهاید یاد از را تشــویقآمیز سخن آن و 5
میگوید: کرده، خطاب
مشمار، خوار را خداوند تأدیب پسرم، «ای
مشو. دلسرد کند، توبیخت چون و
میکند، تأدیب میدارد، دوست که را آنان خداوند زیرا 6
مینماید». تنبیه میپذیرد، که را خود فرزند هر و
همچون شما با خدا کنید؛ تحمل تأدیب منزلۀ به را سختیها 7
را او پدرش که است پســر کدام زیرا میکند. رفتار پسران
از همه که حالی در نشدهاید، تأدیب شما اگر 8 نکند؟ تأدیب
حقیقی. فرزندان نه حرامزادهاید، پس داشــتهاند، سهمی آن
میکردند، تأدیبمان که داشتهایم زمینی پدران ما همۀ بهعالوه، 9
پدر باید بیشتر چقدر حال، میگذاشتیم. احترام آنها به ما و
پدران 10 باشیم. داشــته حیات تا کنیم اطاعت را روحهایمان
ا ام ّ کردند. تأدیب را ما خود، صالحدید بر بنا کوتاهزمانی ما
وسیت قد
در تا میکند تأدیب را ما خودمان خیریت برای خدا
خوشایند شدن، انجام حین در تأدیبی هیچ 11 شویم. سهیم او
وسیلۀ به که کسانی برای بعد ا ام ّ است. دردناک بلکه نیست،
میآورد. بار به پارسایی و آرامش میوۀ شدهاند، تربیت آن
سازید! قوی را خود لرزان زانوان و سست دستهای پس 12
بیشتر لنگ پای تا بسازید، هموار راههای خود پاهای برای 13
یابد. شفا بلکه نبیند، صدمه