عبرانیان
به
نامه فرشتگان از برتر خدا
پسر
1
واسطۀ
به گوناگون راههای از و بارها خدا ، گذشته در آخر
ایام این در امّا 2 ، گفت سخن ما پدران با پیامبران را
او که پسری ، است گفته سخن ما با خود پسر واسطۀ به.
آفرید را جهان او واسطۀ به و داشت مقرر چیز همه وارث چیز
همه و ، اوست ذات کامل مظهر و خدا جلالِ فروغِ او 3 کردن
پاک از پس او. میدارد نگاه خود نیرومند کلام با را.
بنشست برین عرش در کبریا مقام راست دست به ، گناهان ، بُرد میراث به فرشتگان از برتر نامی که اندازه همان به پس
4. شد برخوردار نیز آنها از والاتر مقامی
از
: است گفته فرشتگان از کدامیک به کنون تا خدا زیرا 5 ؛ هستی من پسر تو
« «؟ ساختهام مولود را تو من
امروز:
یا و ،
بود خواهم پدر را او من « «؟ پسر مرا او
و ، د میآورَ جهان به را ارشد فرزند که نیز هنگام آن بلکه 6
: میفرماید.« بپرستند را او خدا فرشتگان همۀ
«: میگوید فرشتگان دربارۀ آنکه حال 7 ، میسازد بادها را فرشتگانش «.«
آتش شعلههای را خادمانش و
: میگوید پسر دربارۀ امّا 8 ؛ است جاودانه تو سلطنت تخت ، خدا ای
«. است انصاف و عدل عصای تو پادشاهی
عصای