7: 17 – 24: 16 مَتّی 55 تو
افکار زیرا ، منی راه مانعِ تو! شیطان ای ، من از شو دور «.«
الهی نه است انسانی مرا بخواهد کسی اگر «: فرمود و کرد شاگردان به رو سپس 24 برگیرد
خویش صلیب ، کرده انکار را خود باید ، کند پیروی نجات
را خود جان بخواهد که هر زیرا 25. بیاید من پی از و جان
من بهخاطر که هر امّا ؛ داد خواهد دست از را آن ، دهد چه
را انسان 26. یافت خواهد باز را آن ، بدهد دست از را خود برای
انسان ؟ ببازد را خود جان امّا ، بِبَرد را دنیا تمامی که سود ؟
بدهد میتواند چه خود جان بازیافتن فرشتگانش
همراه به خود پدر جلال در انسان پسر زیرا « 27. داد خواهد پاداش اعمالش برای کس هر به و آمد
خواهد پسر تا که ایستادهاند اینجا برخی ، میگویم شما به ، آمین 28 را مرگ طعم ، میآید خود پادشاهیِ در که نبینند را
انسان.« چشید
نخواهند عیسی
سیمای
دگرگونی برادرش
و یعقوب و پطرس ، عیسی ، بعد روز شش کوهی
فراز بر خود با را آنان و برگرفت را یوحنا او
سیمای ، ایشان حضور در ، آنجا در 2. برد خلوت به ، بلند جامهاش
و میدرخشید خورشید چون چهرهاش: شد دگرگون ایلیا
و موسی ، هنگام این در 3. بود شده سفید ، نور همچون گفتگو
به عیسی با و شدند ظاهر ایشان چشمان برابر در در
ما بودن ، سرورم ای «: گفت عیسی به پطرس 4. پرداختند برای
یکی ، میسازم سرپناه سه ، بخواهی اگر. نیکوست اینجا بر
سخن این هنوز 5.« ایلیا برای هم یکی و موسی برای یکی ،
تو *
گرفت بر در را ایشان درخشان ابری ناگاه که بود پطرس زبان او
از که محبوبم پسر است این «: که رسید در ابر از ندایی و شاگردان
، ندا این شنیدن با 6!« دهید فرا گوش او به ؛ خشنودم نزدیک عیسی امّا 7. افتادند خاک بر ، روی به و ترسیدند
سخت
17
…«. افکند سایه آنان همۀ بر درخشان ابری «: یا 5:
17