جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Seite 198
2 01
در اینجا او اکنون شد. ر ایلعاز
نصیب بد چیزهای آنکه حال
26
شما و ما میان گذشته، این از عذاب. در تو و است آسایش
نتوانند، آیند تو نزد اینجا از بخواهند که آنان هست؛ پرتگاهی
ای “پس، گفت: 27 آیند”. ما نزد نتوانند آنجایند که نیز آنان و
مرا زیرا 28 بفرســتی، پدرم خانۀ به را ر ایلعاز
اینکه تمنا پدر،
مبادا دهد، هشدار را برادرانم تا بفرست را او است. برادر پنج
“آنها داد: پاسخ ابراهیم 29 درافتند”. عذاب مکان این به نیز آنان
فرا دهند”. گوش ایشان سخنان به پس دارند، را انبیا و موسی
نزد مردگان از کسی اگر بلکه ابراهیم، ما پدر ای “نه، گفت: 30
به “اگر گفت: او به ابراهیم 31 کرد”. خواهنــد توبه برود، آنها
زنده مردگان از کسی اگر حتی نسپارند، گوش انبیا و موسی
شد»”. نخواهند مجاب شود،
وظیفه ایمان، بخشایش،
17
گریزی لغزشها «از گفت: خود شــاگردان به آنگاه
را او 2 گردد. سبب را آنها که کسی بر وای ا ام ّ نیست،
دریا به و بیاویزند گردنش به آسیایی سنگ که میبود آن بهتر
پس 3 شود. کوچکان این از یکی لغزش سبب اینکه تا افکنند
اگر و کن، توبیخ را او کند، گناه برادرت اگر باشید. خود مراقب
و ورزد، گناه تو به روز در بار هفت اگر 4 ببخشایش. کرد، توبه
ببخشا». را او میکنم”، “توبه گوید: و بازآید تو نزد بار هفت
خداوند 6 بیفزا!» را ما «ایمان گفتند: خداوند به رسوالن 5
باشید، داشته خردل دانۀ کوچکی به ایمانی «اگر داد: پاســخ