13- 1: 6 لوقا
163 بّات
شَ روز صاحب
6
گندم مزارع میان از عیسی ، بّات شَ روزهای از یکی
در
و میچیدند را گندم خوشههای شاگردانش و میگذشت: گفتند فَریسیان از چند تنی امّا 2. میخوردند ، ساییده دست به ؟«
نیست جایز بّات شَ روز در انجامش که میکنید کاری چرا « آنگاه
، کرد چه داوود که نخواندهاید مگر «: داد پاسخ عیسی 3 و
درآمد خدا خانۀ به او 4 ؟ بودند گرسنه یارانش و خود که هرچند
، داد نیز یارانش به و خورد و برگرفت را حضور نان:
فرمود ادامه در و 5.« است جایز کاهنان برای تنها آن خوردن.« است بّات شَ * صاحب انسان پسر
« علیل
مرد
شفای. پرداخت تعلیم به و درآمد کنیسه به ، دیگر بّاتی شَ در
6 علمای 7. بود شده خشک راستش دست که بود آنجا
مردی روز
در آیا ببینند تا داشتند نظر زیر را عیسی ، فَریسیان و دین بودند
دستاویزی پی در زیرا ؛ نه یا میدهد شفا را کسی بّات شَ مرد
، بود آگاه افکارشان از که عیسی امّا 8. زنند اتهام او به تا نیز
او.« بایست همه برابر در و برخیز «: گفت را خشکدست
، میپرسم شما از «: گفت آنان به عیسی 9. ایستاد و برخاست جان نجات ، بدی یا نیکی: رواست بّات شَ روز در کدامیک ایشان
یکایک جانب به چشم پس 10 ؟« آن کردن نابود یا انسان!«
کن دراز را دستت «: گفت مرد آن به خطاب سپس و گرداند خشمگین
سخت آنان امّا 11. شد سالم دستش و ، کرد چنین. کنند چه عیسی با که نشستند مشورت به یکدیگر با و
شدند رسول
دوازده
انتخاب شب و رفت کوهی به دعا برای عیسی ، روزها آن از یکی 12 را
شاگردانش بامدادان 13. رساند صبح به خدا عبادت در
را.” خداوند“ یا 5:
6