39-
26: 4 مَرقُس
103 میکند
نمو که بذری
مَثَل بذر زمین بر که مانَد را مردی خدا پادشاهی «: گفت نیز 26
، بیدار چه باشد خواب در او چه ، روز و شب 27. میافشانَد زمین زیرا 28. نمیداند ؟ چگونه. میکند نمو و میشود سبز دانه سبز
خوشۀ سپس ، ساقه نخست: میدهد بار خودیخود به بیدرنگ
برزگر ، برسد دانه چون 29. دانه از پر خوشۀ آنگاه و.« است رسیده فرا درو فصل زیرا ، میگیرد کار به را
داس خردل
دانۀ
مَثَل مانند چیز چه به را خدا پادشاهی «: گفت بار دیگر عیسی
30 خردل دانۀ همچون 31 ؟ دهیم شرح را آن مَثَلی چه با یا ،
کنیم
، میکارند زمین در که است دانهای کوچکترین ، خردل. است بزرگتر باغ گیاهان همۀ از و میروید ، شد کاشته چون ولی 32 آسمان
پرندگان که چندان ، میآورد بزرگ شاخههای ، شده
». میسازند آشیانه آن سایۀ در و میآیند میتوانستند که آنجا تا ، اینگونه از بسیار مَثَلهای با عیسی 33 چیزی
مَثَل با جز او 34. میکرد بیان برایشان را کلام ، کنند درک خلوت
در خود شاگردان با که هنگامی امّا ؛ نمیگفت آنها به
. میداد شرح آنها برای را چیز همه ، بود دریا
توفان کردن
آرام خود شاگردان به عیسی ، رسید فرا غروب چون روز آن
35 گفتند
ترک را جمعیت آنها 36.« برویم دریا سوی آن به «: گفت قایق چند. بردند خود با ، بود که قایقی همان در را عیسی
و. برخاست شدید تندبادی ناگاه 37. میکرد همراهی را او نیز دیگر. شود پر آب از بود نزدیک که برمیخورد قایق به چنان امواج.
بود خفته و نهاده بالشی بر سر ، قایق عقب در عیسی امّا 38 نیست
باکی را تو ، استاد «: گفتند و کردند بیدار را او شاگردان به
و زد نهیب را باد و برخاست عیسی 39 ؟« شویم غرق که و نشست فرو باد آنگاه!« باش آرام! شو ساکت «: فرمود
دریا