ЭХЭ НЮТАГ ХӨӨРХЭМНИ Книга эжи | Page 194

Yглөө бүри нараяа угтажа,
Хүлэртэрөө hайсаран ажаллажа,
Хүхижэ, дуулажа ябаха гээшэ – Жаргал.
Хөөрхэн нялха үриингөө
Хоншуухан толгойень эльбэжэ
Эхын баясхалан эдлэжэ,
Энхэрэн, тэбэрин hууха гээшэ – Жаргал.
Ханилhан гансатаяа хоюулханаа
Хатуу, хүнгыеншье амасажа,
Хара, сагааниинь хубаалдажа,
Хажуудаш шамтаяа
Амидарха гээшэ – Жаргал.
Yлзытэ энээхэн юртэмсэдэ элдэб юумэн ушардаг даа. Тиимэhээ энээхэн
үгтэhэн наhанайнгаа хугасаае хүн бүхэн тон зүбөөр эдлэжэ шадаhай даа.
Би багша хүн хадаа hурагшадhаа «жаргал гээшые юун гэжэ ойлгонот»
гэжэ асуухадам, «эжы абын энхэрэл, элүүр бэе» гэжэ хөөрхэдни харюусадаг.
12-13-тайхан үхибүүдтэ бэшэ юун хэрэгтэйб даа. Гэнэн хонгор сэдьхэлдэнь
дэлхэй дүүрэн наран ха юм даа.
Yтэлхэ наhандаш үринэрэйш энхэрэл – жаргал гээшэб ааб даа.
Мэри Матвеевнагай аяншалhан холо ойрын газарнууд, танил нүхэд олон.
Бодолнуудаараа баясан, урмашан уянгата мүрнүүдээ дэлгэн түүрээхэнь hайхан.
Шүлэг бүхэнэйнь удха уншагшадта хэды hайхан мэдэрэл, бодол түрүүлдэг хүсэтэй
үгэнүүд бэ.
Шүлэгүүдэйнь оршуулганууд эхэ бэшэгhээ холодоогүй, уян нугархай тодо
хэлээр бэшээтэй, hайшаалтай.
Родимые песни дурманят –
От запаха цветов голубых.
Шелест травы и туманы …
Я песню слагаю о них.
И плавно напев мой струится
Под цокот звонких копыт.
И песня моя, словно птица,
Над степью бескрайней летит.
Шэлээр hубhатаhан шүүдэртэй, манатай үглөөгүүр агтын туруунай түбэрөөн
доро Мэри Матвеевнагай аялга дууниинь ханхинаг лэ гэжэ үреэе.
1998
196