«Ψυχολογία :έρευνα & εφαρμογές»
Νοέμ, 2019
Tόμος 2, Τεύχος 5, ISSN: 2623- 3673
των μεμβρανών, καθώς και σε ένα ελαττωματικό νευρωνικό δίκτυο.
Οι επιληπτικές κρίσεις μπορούν να διαταράξουν πολλές
λειτουργίες του νευρικού συστήματος, προκαλώντας μη
φυσιολογικά κινητικά, αισθητικά, αυτόνομα, συμπεριφορικά και
ψυχικά φαινόμενα (Janz, 1985).
Οι κροταφικοί λοβοί
Οι κροταφικοί λοβοί εμπλέκονται στην κατανόηση και την μνήμη
εικόνων καθώς και στην κατανόηση της γλώσσας και των
συναισθημάτων. Είναι υπεύθυνοι για την ακοή, την αντίληψη
σύνθετων εικόνων, την κατανόηση της ομιλίας (στο αριστερό
ημισφαίριο) καθώς και συμπεριφορές που είναι υπεύθυνες για τα
κίνητρα και το συναίσθημα. Μετά από βλάβες σε περιοχές του
κροταφικού λοβού παρουσιάζονται προβλήματα που έχουν σχέση
με την αναγνώριση προσώπων, την κατανόηση λέξεων, την
επιλεκτική προσοχή, την αύξηση ή μείωση της σεξουαλικότητας,
καθώς και επιθετική συμπεριφορά, επίμονη ομιλία (μετά από
βλάβη στο δεξιό κροταφικό λοβό), οσφρητικές και οπτικές
παραισθήσεις, συναισθήματα δέους και πανικού. Τα συνοδά
κινητικά φαινόμενα περιλαμβάνουν παράξενους μορφασμούς,
κινήσεις μάσησης κ.ά.. Τα συνηθέστερα γνωστικά ελλείμματα από
τραύματα ή επιληπτικές κρίσεις στον δεξιό κροταφικό λοβό
αφορούν την εργαζόμενη μνήμη και
η προσωποαγνωσία.
Ασθενείς με βλάβες σε αυτή την εγκεφαλική περιοχή
παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς όπως κοινωνική
απομόνωση, καταθλιπτικά συμπτώματα και επιθετικότητα. Επίσης
σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζουν υπερ θρησκευτικότητα, και
έντονες
οπτικές
ψευδαισθήσεις.Ο
συνδυασμός
κλινικών
χαρακτηριστικών που συνδέονται με την ελλειμματική λειτουργία
του δεξιού κροταφικού λοβού διαφέρει σημαντικά από τα άλλα
σύνδρομα που σχετίζονται με τον εστιακό εκφυλισμό των
μετωπιαίων και του αριστερού κροταφικού λοβού και έτσι έχει
προταθεί ότι μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ξεχωριστό σύνδρομο
που αποτελεί παραλλαγή του εκφυλισμού του μετωπιαίου λοβού.
Η σχέση επιληψίας και ψύχωσης
Παρατηρήσεις ότι εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων βελτίωνε την
ψυχωσική συμπτωματολογία ορισμένων ασθενών οδήγησε στη
θεωρία της λειτουργικής εξάρτησης και του βιολογικού
ανταγωνισμού σχιζοφρενικών και επιληπτικών συμπτωμάτων.
(Εισαγωγή μεθόδου δημιουργίας ιατρογενών σπασμών με
φάρμακα από τον von Meduna για την θεραπεία της
σχιζοφρένειας). Αργότερα οι Slater et al. με εργασία τους σε μικρό
αριθμό ασθενών (69 άτομα) απέρριψαν τις προηγούμενες απόψεις
και υποστήριξαν αντίθετα, την ύπαρξη θετικού δεσμού ανάμεσα
στην επιληψία και τη σχιζοφρένεια. Οι σημερινή θέση είναι ότι
υπάρχει σχέση, αλλά στο δεσμό που φαίνεται να έχουν επιληψία
και ψύχωση, μπορεί να υπάρχει ανταγωνισμός συμπτωμάτων
μεταξύ επιληπτικών κρίσεων και ψυχωσικών συμπτωμάτων
(ψευδαισθήσεις και παραληρητικές ιδέες).