ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ έρευνα & εφαρμογές 5ο Τεύχος ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ερευνα και εφαρμογές 5ο Τεύχος | Page 80

«Ψυχολογία :έρευνα & εφαρμογές» Νοέμ, 2019 Tόμος 2, Τεύχος 5, ISSN: 2623- 3673 Νευροψυχολογική αξιολόγηση ασθενούς με ιστορικό δεξιάς κροταφικής επιληψίας Θεοφυλίδης Αντώνης 1 , Καρακατσούλης Γρηγόρης 2 Σοφολόγη Μαρία 3 1 Κλινικός Νευροψυχολόγος - Γ΄ πανεπιστημιακή ψυχιατρική κλινική ΑΠΘ Επιμελητής Β΄,- Γ΄ πανεπιστημιακή ψυχιατρική κλινική ΑΠΘ 3 Μεταδιδακτορική ερευνήτρια - Α΄ πανεπιστημιακή Νευρολογική κλινική ΑΠΘ 2 Ψυχίατρος Εισαγωγή Οι ψυχιατρικές νόσοι χαρακτηρίζονται ως πολυπαραγοντικές και η αιτία εμφάνισης τους δεν είναι απόλυτα κατανοητή μια και υπάρχουν πολλές υποκείμενες αιτίες έναρξης της ψυχοπαθολογίας όπως το γενετικό υπόστρωμα, τα γεγονότα της ζωής, οι εμπειρίες, η χρήση ουσιών, οι μολύνσεις από ιούς κλπ (Σιδηροπούλου, 2015). Για την επιληψία γνωρίζουμε ότι η εμφάνιση της οφείλεται σε περιβαλλοντικούς ή σε γενετικούς παράγοντες. Μετά από μια κρανιοεγκεφαλική κάκωση για παράδειγμα, ο εγκέφαλος στην προσπάθεια του να διορθώσει την βλάβη δημιουργεί ανώμαλες συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν την εμφάνιση επιληψίας(Σιδηροπούλου, 2015). Η επιληψία θεωρείται μια συχνή νόσος και προέρχεται από την ελληνική λέξη επί και λαμβάνομαι, που σημαίνει ΄΄κυριεύομαι ή λαμβάνομαι από΄΄(Acharya, 2008).Ιστορικά, είχε συσχετιστεί με διάφορες προκαταλήψεις και μύθους, καθώς ήταν πολύ εύκολο η επιληψία, με τις ξαφνικές επιληπτικές κρίσεις, να θεωρηθεί αρκετά μυστηριώδης (Kay et. al., 2014). Ο Ιπποκράτης ήταν από τους πρώτους γιατρούς που τόνισε ότι η επιληψία μπορεί να αντιμετωπιστεί, ενώ η αιτία της αποδίδεται σε διαταραχές στον εγκέφαλο. Επιληπτική κρίση Οι επιληπτικές κρίσεις αποτελούν ένα από τα πιο συχνά νευρολογικά συμπτώματα που εμφανίζονται στους ανθρώπινους πληθυσμούς (Kay et.al.,2014). Μια επιληπτική κρίση προκύπτει λόγω ανώμαλης, μη φυσιολογικής ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου. Οι επιληπτικές κρίσεις ορίζονται ως παροξυσμικά επεισόδια που προκαλούνται λόγω υπερβολικών, ανώμαλων νευρωνικών ηλεκτρικών εκφορτίσεων, εντοπισμένες σε συγκεκριμένα σημεία του εγκεφάλου ή ευρέως διανεμημένες (Kay et.al.,2014). Ανάλογα με τα χαρακτηριστικά των κρίσεων και το που εντοπίζονται, μπορεί να έχουν ή όχι παρατηρούμενες κλινικές εκδηλώσεις (Kay et.al.,2014). Η μη φυσιολογική διέγερση και ο συγχρονισμός των νευρώνων, αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την εκδήλωση των επιληπτικών κρίσεων και αποδίδονται σε μηχανισμούς που διαταρράσουν την εκπόλωση και επαναπόλωση