ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ - Έρευνα και Εφαρμογές ΤΕΥΧΟΣ 4ο | Page 64

ΙSSN: 2623- 3673
Φεβρουάριος, 2019
Ψυχολογία :έρευνα & εφαρμογές
ζ) Μελέτη του ρόλου των πολυμορφισμών των γονιδίων SCAP και SREBF1
Υπάρχουν εργασίες που διερευνούν τη σύνδεση μεταξύ
πολυμορφισμών των γονιδίων SCAP και SREBF1 και μεταβολικού
συνδρόμου σε ασθενείς με σχιζοφρένεια που έλαβαν θεραπεία με άτυπα
αντιψυχωσικά 80 με κύρια στόχευση την προοπτική μελλοντικού screening. Το
σύμπλεγμα γονιδίων SCAP (Sterol cleavage-activating protein) και SREBF1
(Sterol regulatory element-binding factor 1) κωδικοποιούν πρωτεΐνες που
ρυθμίζουν την ομοιοστασία της χοληστερόλης και των λιποειδών. Το SCAP
είναι μία ρυθμιστική μεμβρανική πρωτεΐνη του ενδοπλασματικού δικτύου,
που απαιτείται για την πρωτεολυτική διάσπαση της πρωτεΐνης δέσμευσης του
ρυθμιστικού στοιχείου στερόλης (οι παράγοντες μεταγραφής των
ρυθμιστικών στοιχείων δέσμευσης της στερόλης -SREBF- είναι κεντρικοί
ρυθμιστές της κυτταρικής λιπογένεσης 98 ). Μία από τις κυτταροπλασματικές
περιοχές της SCAP περιέχει μια ακολουθία εξαπεπτιδίων, που λειτουργεί για
την ανίχνευση κυτταρικής χοληστερόλης. Όταν η χοληστερόλη είναι
παρούσα, το SCAP υφίσταται μια δομική τροποποίηση που εμποδίζει την
ενεργοποίηση του SREBF και η σύνθεση χοληστερόλης αναστέλλεται.
η) Φαρμακογενετική – Φαρμακογονιδιωματική
Ενώ μπορεί να υποστηριχτεί η πρόοδος της ψυχιατρικής
φαρμακογενετικής στο πεδίο της διερεύνησης των μηχανισμών δράσης των
ψυχοφαρμάκων και της βιολογικής εξήγησης της ψυχιατρικής νοσηρότητας,
δεν υπάρχει μέχρι σήμερα τεκμηριωμένη έρευνα που να δικαιολογεί την
επιλογή θεραπευτικής αγωγής με SGA’ s επί τη βάσει γονοτύπου, για την
προφύλαξη από την ανάπτυξη μεταβολικών ανεπιθύμητων ενεργειών 23 . Παρ’
όλα αυτά φαίνεται, ότι δεδομένης της προόδου τόσο της Φαρμακογενετικής
όσο και της Φαρμακογονιδιωματικής είναι πολύ πιθανό μελλοντικά να
χρησιμοποιούνται ως κριτήρια εξατομικευμένης φαρμακευτικής αγωγής 23,94 .
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Ο συνδυασμός παρεμβάσεων όπως η μετάβαση σε ένα αντιψυχωσικό
με μικρότερο κίνδυνο αύξησης του σωματικού βάρους, η τροποποίηση του
τρόπου ζωής (γνωστικές και συμπεριφορικές παρεμβάσεις, διαιτολογική
συμβουλευτική και σωματική άσκηση) και η προσθήκη παραγόντων όπως η
μετφορμίνη ή η τοπιραμάτη μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη και θεραπεία
των μεταβολικών συνεπειών της φαρμακευτικής αγωγής με αντιψυχωσικά
δεύτερης γενεάς. Οι παρεμβάσεις αυτές θα πρέπει να είναι εξατομικευμένες.
Η μετφορμίνη και η τοπιραμάτη φαίνεται να είναι οι
αποτελεσματικότεροι παράγοντες τουλάχιστον ως προς την αντιμετώπιση της
αύξησης του σωματικού βάρους. Η μετφορμίνη φαίνεται να έχει καλύτερο
προφίλ ασφάλειας σε σύγκριση με την τοπιραμάτη. Και για τους δύο
παράγοντες ωστόσο απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός καλοσχεδιασμένων
μελετών.Στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί και ο πολλά υποσχόμενος
ρόλος της έρευνας της αιτιολογίας των προκαλούμενων από SGA’s
μεταβολικών ανεπιθύμητων ενεργειών με τη βοήθεια της γενετικής.Για την
επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων, οι μεταβολικές
ανεπιθύμητες
ενέργειες που προκαλούνται από αντιψυχωσικά δεύτερης γενεάς πρέπει να
αντιμετωπίζεται από κοινού από ψυχιάτρους και ενδοκρινολόγους.