Χρύσα: Αισθητική είναι η Εκφραση της Ψυχής May ,2014 | Page 18

Χρύσα : Σκέψεις και Συναισθήματα … τα πρωινά...μέχρι να έρθει το βράδυ της Κυριακής που ο μπαμπάς αναχωρούσε για τη πόλη κι εμείς πολύ στεναχωρημένες τον χαιρετούσαμε..." Να προσέχεις τη μαμά και τον αδελφό σου", μου φώναζε φεύγοντας...." Ναι, μπαμπάκα..." απαντούσα και του έσκαγα το πιο φωτεινό μου χαμόγελο... Και η εβδομάδα που ερχόταν ήταν ακόμα μια περιπέτεια με τη Χιονάτη.... Λευκή με ολοστρόγγυλα φανάρια, ξεσκέπαστη και με το ταμπλό από ξύλο τριανταφυλλιάς για να ακουμπάμε επάνω του τρυφερά τα μεταξωτά μας Όνειρα... Κάτι Διάφανες Ψυχές Ξέρετε εγω αντιπαθούσα πολύ τη δικηγορία...Από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω τη σημασία των επαγγελμάτων, ήθελα να γίνω ψυχίατρος....κι οταν κατάλαβα ότι δεν τα κατάφερνα καλά στα μαθήματα της θετικής κατευθυνσης, αποφάσισα ότι ήθελα να δδάσκω παιδιά....και έτσι καταστάλαξα στην τελική επιλογή μου, να δωσω εξετάσεις στη Φιλοσοφική Σχολή....όμως από ένα δικό μου λάθος στο μηχανογραφικό, με τις Πανελλήνιες κατέληξα να εισαχθω στη Νομική Σχολή....με βαρειά καρδιά έβγαλα τη σχολή και ξεκίνησα το επάγγελμά μου....Φαίνεται όμως ότι μερικές φορές η Τύχη, η Μοίρα ή οι Συγκυρίες γνωρίζουν καλύτερα από μας για μας....σήμερα στο Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων ένα Νέο κορίτσι Αθωώθηκε...έκανε Λάθη τα περισσότερα εις βάρος του εαυτού της, αλλα ένα γεγονός, αυτό για το οποίο κατηγορήθηκε, ήταν το χαστούκι της Ζωής που χρειάστηκε για να συνεφέρει τα Όνειρά της από μια Λιποθυμία.....και να τακτοποιήσει μέσα της εκείνα τα κομμάτια που την έκαναν κομμάτια.....Χθες βράδυ, παραμονή αυτού του Δικαστηρίου, προσευχήθηκα....ζήτησα Δύναμη ώστε να μπορέσω να εκθέσω στην έδρα την ψυχοσύνθεση αυτού του κοριτσιού....ζήτησα Θάρρος ώστε να μπορέσω να μήν λυγίσω από το ασήκωτο βάρος της ευθύνης για τη Ζωή του κοριτσιού....και μετά από είκοσι χρόνια ύπαρξης μου σε ένα επάγγελμα που πολύ λίγο συμπαθώ, έκανα την ωραιότερη αγόρευση της ζωής μου....γιατι δεν υπερασπίστηκα το μέλλον αυτής της νέας γυναίκας μόνο με τις νομικές μου γνώσεις....αλλα με όλη τη δύναμη που διαθέτει η Ψυχή μου....κι οταν εκδόθηκε η αθωωτική απόφαση νομίζω ότι αυτη η ψυχή πήρε το ύψος που λείπει από το σώμα....και το πρόσωπο ένα τεράστιο χαμόγελο που δεν με έχει εγκαταλείψει ακόμα....και σκέφτομαι ότι καμμιά φορά η Ζωή, ξέρει καλύτερα από εμάς τη τοποθέτηση μας στο κόσμο....κι αν βρίσκονται δέκα πελάτες δυσαρεστημέ