Τα πολλά πολλά αυτοκτόνησαν κρυφά.
Κάτω από γέφυρες ονείρων πλέον κατοικώ.
Σε χίλιες μικρές χαρτόκουτες βρεγμένες.
Δεν έρχομαι στην θάλασσα, φύγε ζωή.
Τη μοναξιά μου δεν ξέρω αν θέλω να μισώ.
Κάθε βράδυ παλεύουμε στα πούπουλα.
Και ρίχνω λίγο αλκοόλ στα αδιέξοδα.
Λίγη απέχθεια ακόμα για τον κόσμο.
Ας εξατμιστεί η άνοιξη ξανά, σου λέω.
Τα χέρια παραπαίουν, σαν βλαστήμια.
09/12/13
38