Μακριά
Απομακρύνομαι απ’ την ψυχή μου
μιζέρια σκεπάζει τα όνειρά μου
υπάρχουν τόσα φώτα στη ζωή μου
σειρήνες που τραβούν τα βήματά μου
Στοίχημα στους εφιάλτες μου παίζουν
στοιχειά ανθρώπινα και θεωρίες
κόκκινα δάκρυα οι πληγές τρέχουν
κάθε πληγή και πόσες αμαρτίες
Ελεύθερη πτώση στην υστερία
ίσως να ‘ναι της μοίρας μου η τρέλα
κλαίω στην χαμένη ισορροπία
κι ελπίζω στων δαιμόνων μου τη γκέλα
Τρομάζω σε κάθε στροφή του δρόμου
έγινε η αγωνία μου θεριό
από όλα τα συντρίμμια του κόσμου
απελπισμένα προσπαθώ να βγω.
06/10/13
31