Μοιραία
Μια ζωή ανικανοποίητος
από το πεπρωμένο της ζωής μου
δίχως μάτια και χέρια
στα θέλω μου ανάπηρος
να κοιτάζω παγωμένος ουρανός
κατάματα την αντηλιά του χθες
μη φύγεις από μέσα μου
ανάγκη σε έχω ακόμα
δεν μπορώ να σου φωνάξω
ο χρόνος κυλάει γοργά
μια ψευδαίσθηση δίχως τέρμα
στο ριζικό της διαφυγής
κρίμα.
16/09/13
28